“หืม?”
ต้วนหลิงเทียนลืมตาขึ้นมาด้วยหน้านิ่วคิ้วขมวดเล็กน้อย ก่อนที่จะลุกขึ้นยืนและเดินออกกระโจมไป
เสียงเมื่อครู่พอได้ยิน เขาก็บอกได้ทันทีว่าเป็นเสียงของไป่ฟูฉางใต้บัญชาเขา
ยังเป็นไป่ฟูฉางที่เขาซัดจนบาดเจ็บไปก่อนหน้า!
“ว่าไง?”
และฟังจากนำเสียงร้อนรนก่อนหน้าของอีกฝ่ายที่ส่งมา ต้วนหลิงเทียนก็รับทราบถึงความกังวลของมัน และสมควรมีเรื่องเร่งด่วนอะไรแน่ ถึงได้มาเรียกเขาแบบนี้
“ท่านแม่ทัพขอรับข้ามีเรื่องหนึ่งจะรายงานท่าน…ตอนนี้ไป่ฟูฉางของพวกเรา 2 คนกับ สือฟูฉางอีก 7 คนถูกแม่ทัพของกองทัพมังกรเงินนาม ‘หยางกงผิง’ กักตัวไว้ในเหลาอาหารแห่งหนึ่งของเมืองเฉวี่ยโยว และหยางกงผิงผู้นั้นได้กล่าวว่าหากคิดจะพาคนกลับก็ต้องให้ท่านแม่ทัพไปรับด้วยตัวเอง…”
ได้ยินคำถามของต้วนหลิงเทียน ไป่ฟูฉางก็เร่งรุดรายงานเรื่องราวออกไปเร็วไว
“เจ้าว่าไงนะ…ไป่ฟูฉางของข้า 2 คนกับสือฟูฉางอีก 7 คนถูกแม่ทัพของกองทัพมังกรเงินกักตัวไว้ที่เหลา?”
สีหน้าต้วนหลิงเทียนมืดลงทันที
ก่อนหน้านี้ที่หุบเขาเทพสงคราม เหล่าทหารใต้บัญชาเขาได้แสดงความเคารพและมอบความไว้วางใจให้เขา รวมถึงได้ทราบเรื่องที่พวกมันพยายามไปแก้ข่าวให้เขาก่อนหน้า เขาก็รู้สึกชื่นใจอยู่บ้าง
เช่นนั้นเขาจึงมองทหารเหล่านี้เป็นลูกน้องของตัวเอง
แต่ตอนนี้เขากลับได้รับรายงานว่า มีคนกล้ากักตัวลูกน้องของเขาไว้ในเหลาอาหาร และคนผู้นั้นยังเป็นแม่ทัพของกองทัพมังกรเงิน?
