และผู้ที่ไม่ปล่อยให้พวกมันเดินสะดวกและกลับมาแต่โดยดีที่ว่า ก็คือแม่ทัพของกองทัพมังกรเงิน!
“ในบรรดาพวกเจ้า 10 คน ข้าจะให้ไสหัวกลับไปได้แค่คนเดียวเท่านั้น…และคนที่กลับไปก็รีบไปฟ้องแม่ทัพคนใหม่อะไรนั่นของพวกเจ้าเสีย! บอกให้มันรับทราบว่าข้า หยางกงผิง แม่ทัพของกองทัพมังกรเงินเป็นคนกักตัวลูกน้องของมันเอาไว้”
“ข้า หยางกงผิง อยากเห็นนัก…ว่าแม่ทัพหน้าใหม่ของกองทัพมังกรดำที่มาแทนหวงจี่ปิ่งเป็นคนเช่นไร!”
นี่คือวาจาที่แม่ทัพของกองทัพมังกรเงินกล่าวเอาไว้
ต่อหน้าตัวตนระดับแม่ทัพของกองทัพมักรเงิน ลูกน้องต้วนหลิงเทียนทั้ง 10 ย่อมไม่มีพลังมากพอจะต่อต้านมันได้
เช่นนั้นจึงมี 9 คนที่ถูกอีกฝ่ายกักตัวไว้ในเหลาอาหาร มีเพียงถงเจิ้งที่อีกฝ่ายปล่อยให้กลับมายังค่ายกองทัพมังกรดำเพื่อแจ้งต้วนหลิงเทียน…
เรื่องที่เหลือต้วนหลิงเทียนก็ทราบแล้ว
“แม่ทัพของกองทัพมังกรเงิน หยางกงผิง? ช่างบ้าอำนาจเสียจริง…”
หลังได้ฟังเรื่องราวของไป่ฟูฉางถงเจิ้ง สองตาต้วนหลิงเทียนก็ฉายประกายเยียบเย็นวาบหนึ่ง
ตอนนี้แม้สีหน้าท่าทีของต้วนหลิงเทียนจะแลดูยังเฉยอยู่ หากแต่ถงเจิ้งที่เหินร่างนำอยู่ด้านหน้าอดไม่ได้ที่จะรู้สึกเสมือนด้านหลังมีไอเย็นขุมหนึ่งกำลังแผ่เข้ามาใกล้
สุดท้ายเมื่อไอเย็นนั่นแผ่มาถึงแผ่นหลัง ร่างมันก็สะท้านขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้
‘ท่านแม่ทัพ…โมโหแล้ว’
จังหวะนี้ไม่ยากที่ถงเจิ้งจะสัมผัสได้ถึงโทสะของต้วนหลิงเทียน
