“ท่านแม่ทัพ…”
ก่อนที่จะเดินทางถึงเมืองเฉวี่ยวโยว หยางกงผิงคล้ายนึกอะไรขึ้นได้พลันกล่าวเตือนออกมา “แม่ทัพของกองทัพมังกรเงินหยางกงผิงผู้นั้น พลังฝีมือของมันสูงส่งจนติดอันดับ 1 ใน 3 ผู้มีพลังฝีมือสูงสุดในบรรดาแม่ทัพทั้ง 10 ของทัพมังกรเงิน…”
“นอกจากนั้นมันยังมีฐานะพิเศษอีกอย่าง…นอกจากเป็นแม่ทัพของกองทัพมังกรเงินแล้ว ตัวมันยังเป็นน้องเขยของผู้บัญชาการกองทัพมังกรเงินอีกด้วย…”
“ด้วยเหตุนี้ ถึงแม้ในอดีตท่านแม่ทัพหวงจี่ปิ่งของพวกเราจักมีพลังฝีมือไม่ได้อ่อนด้อยไปกว่ามัน แต่ก็ไม่กล้าไปยั่วโมโหอะไรมัน…”
หลังกล่าวบอกเรื่องนี้ ถงเจิ้ง ก็มองต้วนหลิงเทียนพลางกล่าวเตือนออกมาว่า
“เช่นนั้นหากเป็นไปได้…ท่านแม่ทัพเพียงสำแดงพลังสักเล็กน้อย เพื่อให้หยางกงผิงนั่นตกใจกลัว พวกเราค่อยพาคนกลับมาโดยที่ไม่ต้องทำร้ายมัน…เพราะแม่ทัพของกองทัพมังกรเงินผู้นี้ ยากจะตอแยด้วยจริงๆขอรับ”
กล่าวถึงจุดนี้ พอเห็นว่าสีหน้าต้วนหลิงเทียนยังคงเฉยเมยไม่ยินดียินร้าย ในใจถงเจิ้งก็อดไม่ได้ที่จะร่ำร้องว่าผิดท่า เร่งกล่าวเสริมออกมาว่า “ท่านแม่ทัพขอรับ แน่นอนว่าที่ข้ากล่าวเช่นนี้มิใช่ว่าข้าสงสัยในพลังฝีมือของท่าน…ข้าเพียงแต่มิอยากให้ท่านต้องมามีปัญหากับเรื่องไม่เป็นเรื่องพวกนี้…”
ในหุบเขาเทพสงครามถงเจิ้งได้แลเห็นเรื่องราวกับตา จึงรับทราบพลังฝีมือของแม่ทัพมันได้ในระดับหนึ่ง…
