“ใช่! เป็นเช่นนั้น! เจี่ยนชิวผิงมันตายคามือแม่ทัพต้วนหลิงเทียนแบบนั้นก็สมควรแล้ว! นับว่าท่านฆ่าได้ดี!!”
แม่ทัพหู่จี๋กับไช่เหวินอวี้เร่งเหินมาหยุดเบื้องหน้าต้วนหลิงเทียนก่อนใคร กล่าววาจาด้วยใบหน้ายิ้มแย้มอารมณ์ดี
เห็นท่าทีปฏิบัติของทั้ง 2 ต้วนหลิงเทียนอดไม่ได้ที่จะหัวเราะในใจ
สองคนนี้ ในตอนที่เจี่ยนชิวิงบอกว่าเขาเป็นแค่เซียนอมตะสวรรค์จันทร์ม่วง พวกมันก็เปลี่ยนสีหน้าเร็วกว่าพลิกสมุด ต่างมองแคลนไม่อยากสุงสิงกับเขา
เช่นนั้นมาตอนนี้พอเห็นทีท่าปั้นยิ้มหมายประจบประแจง ต้วนหลิงเทียนจึงเพิกเฉยพวกมันทันที
ไม่สนใจว่าทั้งสองจะยิ้มเก้อหน้าม้านเพียงใด ต้วนหลิงเทียนเพียงเหินไปทางแม่ทัพอีก 2 คนที่เหลืออย่างจ้าวต่งชิ่งและฉินอวี่ ก่อนที่จะพยักหน้ากล่าวทัก “แม่ทัพจ้าว แม่ทัพฉิน…พอดีข้ารีบกลับไปบ่มเพาะ ขอตัวก่อน”
“แม่ทัพต้วนหลิงเทียน ค่อยๆไปไม่ต้องรีบ”
จ้าวต่งชิ่งกับฉินอวี่ก็ตอบสนองเร็วไว
หากบอกว่าในสายตาของพวกมันก่อนหน้า ต้วนหลิงเทียนเป็นแค่แม่ทัพธรรมดาล่ะก็
มาตอนนี้พวกมันไม่กล้ามองต้วนหลิงเทียนเป็นแค่แม่ทัพอีกแล้ว…
เพราะจากการต่อสู้เมื่อครู่ พวกมันก็เห็นเรื่องหนึ่ง…
ความแข็งแกร่งของแม่ทัพต้วนหลิงเทียน อาจไม่ได้ด้อยกว่าผู้บัญชาการกองทัพมังกรดำของพวกมัน!
