“เจ้าว่าอะไรนะ? เงื่อนไขคืออะไร?”
เจียงผิงอันคิดว่าตนหูฝาดเสียแล้ว
“ตอนต่อของนิยายเรื่อง ‘ข้าปรารถนาเป็นเซียน’ ข้าเคยขอให้เสียวเสวี่ยช่วยข้าหาอยู่ แต่หาไม่เจอ”
เสี่ยวไป๋กล่าวเสียงเข้ม “หากเจ้าช่วยข้าหาตอนต่อได้ ข้าจะช่วยเจ้าครั้งหนึ่ง”
เจียงผิงอัน “…”
ครั้งนี้เขาแน่ใจแล้วว่าตนไม่ได้ฟังผิด
เมื่อสัมผัสจิตสังหารเบื้องหลังได้ เจียงผิงอันก็รีบเอ่ยปาก “เจ้าอยากได้อะไร ข้าให้ทั้งนั้น รีบวิ่งเถอะเดี๋ยวจะสายไป!”
“อย่าผิดวาจาล่ะ ข้าจะทุ่มสุดตัวแล้วนะ”
ทันทีที่สิ้นค า แสงสีขาวเรืองรองพลันสาดส่องจากร่างของเสี่ยวไป๋ แสงนี้เรืองรองเกินดวงดาว อ านาจกฎเกณฑ์ลึกลับพลุ่งพล่าน
เจียงผิงอันสัมผัสได้ว่าเสี่ยวไป๋ก าลังทะลวงขอบเขต
เส้นขนบนร่างเสี่ยวไป๋ยาวขึ้น เขาสีขาวสองข้างงอกขึ้นบนศีรษะเกล็ดสีขาวดุจหิมะปกคลุมที่กีบเท้า
ครู่ต่อมา มันก็บรรลุขอบเขตหลอมสุญตาจากขอบเขตแปรเทวะได้ส าเร็จ ปราณของมันแปรเปลี่ยนไปอย่างสะท้านสะเทือน
ยามเหล่าโจรเบื้องหลังใกล้ตามมาทัน ความเร็วของเสี่ยวไป๋ก็ทะยานสูง พุ่งทะยานเช่นเส้นแสงหายวับไปทันที่
เซี่ยงเสียโจมตีพลาดไปอีกครั้ง
เซี่ยงเสียไล่ล่าสุดก าลัง ทว่าความเร็วของเสี่ยวไป๋สูงเกินไป อีกฝ่ายหายลับไปอย่างรวดเร็ว
“บัดซบ! ปล่อยมันหนีไปเสียได้! สัตว์ภูตกลายพันธุ์ตัวนี้ไม่มีทางธรรมดา!”
เซี่ยงเสียรีบน ายันต์สื่อสารออกมา “หัวหน้าสมาพันธ์ ข้าเจอสัตว์ภูตกลายพันธุ์ตัวหนึ่งที่บรรลุกฎเกณฑ์แห่ง
