เจี่ยนชิวผิงที่ยืนอยู่บนสังเวียนศิลากลางหุบเขาเทพสงครามมองจ้องไปยังต้วนหลิงเทียน ด้วยสายาตดูแคลน วาจาที่เอ่ยยังไม่ขาดการดูถูก
“ข้าหลงคิดว่าพอเจ้าได้ยินข้าท้าประลอง เจ้าจะเอาแต่หดหัวอยู่ในกระโจมทำเป็นปิดด่านบ่มเพาะเสียอีก…ไม่คิดเลยว่าเจ้าจะมาแบบนี้!”
วาจาของเจี่ยนชิวผิงเห็นชัดว่าไม่ได้ดูดีต้วนหลิงเทียนแม้แต่น้อย ยังปรามาสหมิ่นต้วนหลิงเทียนอย่างไม่ต้องสงสัย
ทันใดนั้น
ขวับ ขวับ ขวับ ขวับ
…
ทุกสายตาของผู้คนในหุบเขาละออกจากร่างเจี่ยนชิวผิงที่พึ่งกล่าว ไปตกยังร่างต้วนหลิงเทียนทันที
“อย่ามโนให้มาก”
เผชิญหน้ากับการดูถูกหยันหยามของเจี่ยนชิวผิง ต้วนหลิงเทียนได้ดิ่งร่างลงมาจากข้างกายเฉินเฉวียนป้าผู้บัญชาการทัพมังกรดำ ลงไปยังลานประลองศิลายกสูงที่ตั้งใจกลางหุบเขาเทพสงคราม พลางกล่าวตอบออกไป 4 คำ!
กึก
พอต้วนหลิงเทียนกล่าวจบคำ ร่างเขาก็มาหยุดลงกลางอากาศเหนือสังเวียน เหลือบมองเจี่ยนชิวผิงด้วยสายตาเฉยเมย
ซูว
เมื่อเห็นทีท่าทั้งวาจาที่ต้วนหลิงเทียนใช้ตอบ โดยเฉพาะสายตาเหลือบมองลงมาทำเหมือนไม่เห็นหัวตัวเองนั่น เจี่ยนชิวผิงก็มีโมโหนัก สีหน้ายังเปลี่ยนไปไม่น้อย!
ฟุ่บ!
จากนั้นร่างมันก็กระโจนขึ้นฟ้าไปทันที ค่อยหยุดลงกลางอากาศประจัญหน้ากับต้วนหลิงเทียน
ทั่วร่างของมันยามนี้ยังปะทุลุกโชนขึ้นมาด้วยพลังเซียนอมตะต้นกำเนิดดั่งเพลิงไฟ พลังเอ่อล้นพร้อมปะทุ!
