เพราะพวกมันไม่รู้จริงๆ ว่าแม่ทัพคนใหม่แข็งแกร่งเพียงใด
หากแม่ทัพคนใหม่อ่อนแอ เช่นนั้นพวกมันจะวางท่าเหมือนกาลก่อนได้อย่างไร? จากเชิดหน้าชูตาไยมิใช่กลายเป็นก้มหน้าก้มตาเล่า?
ยิ่งไปกว่านั้น ที่ย่ำแย่ที่สุดก็คือ…พวกมันไม่พ้นโดนเหล่าทหารที่พวกมันเคยไปอวดเบ่งใส่ตามมาเอาคืนแน่!
ในอดีตตอนมีหวงจี่ปิ่งผู้เข้มแข็งเป็นแม่ทัพ ยังมีใครหาญกล้าเอาเรื่องพวกมัน?
ตอนนี้เมื่อหงจี่ปิ่งไม่ได้เป็นแม่ทัพคุ้มกะลาหัวของพวกมัน และหากแม่ทัพคนใหม่พลังฝีมืออ่อนด้อยล่ะก็…ทหารทั้งหลายเหล่านั้นย่อมไม่พลาดโอกาสดั่ง ‘คิดบัญชีหลังเก็บเกี่ยวผลผลิตในฤดูใบไม้ร่วง’ และ ‘โยนหินใส่คนตกบ่อ’ แน่นอน
(เอาคืน, ซ้ำเติม)
และในขณะที่ทหารของอดีตแม่ทัพหวงจี่ปิ่งกำลังกังวลนั้นเอง
“ทหารคนใดที่เคยอยู่ใต้บังคับบัญชาของอดีตแม่ทัพหวง จงขึ้นมาตั้งแถวต้อนรับ ต้วนหลิงเทียน แม่ทัพคนใหม่ของพวกเจ้าเสีย!”
เสียงหนึ่งดังลงมาจากฟากฟ้าเข้าหูพวกมันที่กำลังวิตกกังวลอย่างไม่ทันตั้งตัว ทำให้ทหารของอดีตแม่ทัพหวงจี่ปิ่งสะดุ้งตกใจไม่น้อย
“แม่ทัพคนใหม่มาถึงแล้วหรือ?!”
“เสียงนี้มัน…ดูเหมือนจะเป็นเสียงของแม่ทัพเจี่ยนชิวผิง…ดูเหมือนแม่ทัพคนใหม่จะถูกมันพามา”
“แม่ทัพเจี่ยนชิวผิงจะพาแม่ทัพคนใหม่ของพวกเรามาก็ไม่ได้แปลกอะไร…แต่ข้าไม่รู้ว่าแม่ทัพคนใหม่จะนิสัยดีเหมือนแม่ทัพหวงจี่ปิ่ง และเข้ากับพวกเราได้หรือไม่…”
