ได้ยินคำตะคอกเสียงเย็นของต้วนหลิงเทียน ไป่ฟูฉางคนหนึ่งหลังอึ้งไปสักพัก ก็ดึงสติกลับมาได้ก่อนใคร มันพ่นลมเสียงเย็นค่อยกล่าวประชดประชันออกมาเสียงดังว่า “เซียนอมตะสวรรค์จันทร์ม่วงอ่อนด้อยผู้หนึ่ง ต่อให้มีโอกาสนั่งอยู่ในตำแหน่งแม่ทัพได้จริง…แต่ที่มานั่งเก้าอี้ตัวนี้ได้ก็เพียงอาศัยโชคประเดี๋ยวประด๋าว ไหนเลยจะมีชะตานั่งอยู่ได้นาน…”
“ในเมื่อตัวเองพลังฝีมืออ่อนด้อยเพียงเท่านี้ ไฉนยังกล้ามาผายลมเหม็นคลุ้งต่อหน้าพวกเรา?”
วาจาประโยคท้าย ก็เรียกเสียงหัวเราะของทหารทั้งหมดได้เป็นอย่างดี
อย่างไรก็ตามไป่ฟูฉางที่กล่าวเพียงหัวร่อได้อยู่ไม่นาน เสียงหัวเราะของมันก็จำต้องหยุดลง!
ทันใดนั้นเอง
ปงงงงง!!
“อั๊ค–!!”
เสียงซัดกระแทกหนักหน่วงหนึ่งดังขึ้นกลบเสียงหัวเราะทั้งหลายจนมิด จากนั้นค่อยมีเสียงกระอักหิตออกคำใหญ่ดังขึ้นเข้าหูผู้คนทั้งหมด!
เป็นไป่ฟูฉางของกองทัพมังกรดำที่พึ่งฟื้นคืนสติก่อนใครและกล่าวประชดต้วนหลิงเทียนออกมาเมื่อครู่ ดูเหมือนจะถูกอะไรบางอย่างซัดกระแทกเข้าอย่างจัง ร่างกระเด็นปลิดปลิวไปดั่งว่าวสายป่านขาด!
ยังกระอักโลหิตสร้างบุปผาสีเลือดพร่างฟ้าไปเป็นทาง!
จังหวะนี้เหล่าไป่ฟูฉางที่พึ่งรู้สึกตัว ก็พากันรูดซิปปากสนิท ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง!
พวกมันเห็นชัดถนัดตา
แม่ทัพคนใหม่ของพวกมัน ไหนเลยจะเป็นเซียนอมตะสวรรค์จันทร์ม่วงธรรมดาๆ!
