ทันใดนั้น ทหารทั้งหมดล้วนจมอยู่กับความเงียบ
ทหารทั้ง 800 ม่าจะยศสูงหรือต่ำล้วนมองจ้องไปยังต้วนหลิงเทียนไม่วางตา และแววตาของพวกมันยามนี้เริ่มฉายความผิดหวังออกมากันถ้วนหน้า
โดยเฉพาะอย่างยิ่งไป่ฟูฉางทั้ง 8
“เซียนอมตะสวรรค์จันทร์ม่วง? ป้ายประจำตัวท่านแม่ทัพหวงจี่ปิ่ง…ถูกเซียนอมตะสวรรค์จันทร์ม่วงค้นพบงั้นหรือ?”
“ฟ้ากลั่นแกล้งพวกเราหรือ?”
…
หลังได้รู้จากเจี่ยนชิวผิงว่าต้วนหลิงเทียนเป็นแค่เซียนอมตะสวรรค์จันทร์ม่วง ไป่ฟูฉางทั้ง 8 ซึ่งแต่เดิมเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของหวงจี่ปิ่งที่ตายตก ก็อดไม่ได้ที่จะกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงผิดหวังจับใจ
ไม่นานด้านสือฟูฉางกับพลทหารก็เริ่มคุยกันดังระงมปานตลาดสด
“หุบปาก!”
เมื่อได้ยินเสียงกล่าวระงมรำคาญหู ต้วนหลิงเทียนที่ฟังอยู่สักพักจนสีหน้าเริ่มมืดดำลงสุดท้ายก็ทนรำคาญ ไม่ไหว ตะคอกออกมาเสียงเย็น ทำให้ทหารทั้งหมดเงียบเสียงลงในพริบตา
“พวกเจ้า…หรือไม่เห็นว่าข้าแม่ทัพยังอยู่ตรงนี้?”
ตอนนี้เรียกว่าสีหน้าต้วนหลิงเทียนถมึงทึงดุร้ายนัก!
ถึงแม้ในสายตาของพวกมันเขาอาจจะเป็นแม่ทัพได้ไม่กี่วัน แต่จะอย่างไรตอนนี้เขาก็ยังดำรงตำแหน่งแม่ทัพของกองทัพมังกรดำ และเป็นผู้บังคับบัญชาของพวกมันอยู่…
ทว่าตอนนี้ทหารเบื้องหน้ากลับไม่เห็นเขาเป็นแม่ทัพของพวกมันเลย! วินัยทหารไปไหนหมด!?
แล้วนี่พวกมันคิดว่าเขา ต้วนหลิงเทียนรังแกกันได้ง่ายๆหรือ?!
“ฮึ่ม!”
