ได้ยินคำตอบของเฉินเฉวียนป้า ต้วนหลิงเทียนก็อดไม่ได้ที่จะผิดหวัง
เพราะสุดท้ายแล้วที่เขาพูดออกไปมากมาย ทั้งหมดเพื่อหาข้อมูลจากเฉินเฉวียนป้า ว่าไม้ปัดฝุ่นกวาดโลกาเป็นยอดสมบัติสวรรค์ประจำนิกายใด จะได้รู้ความเป็นมาของมู่หรงปิง
แต่ไม่คิดเลยว่าเฉินเฉวียนป้าเองก็ไม่รู้เหมือนกัน…
สิ่งเดียวที่พอจะปลอบประโลมใจต้วนหลิงเทียนได้ ก็คือ…ไม่ใช่ว่าเขาจะไม่รู้อะไรเลย!
เพราะอย่างน้อยๆเขาก็ได้รับทราบจากเฉินเฉวียนป้าว่า นิกายสราญรมย์นั่น…เป็นนิกายของประเทศอมตะที่อยู่เหนือระดับสูง!
‘ข้าได้รู้จากเสี่ยวเอ้อมาแล้ว…ว่าเมืองเฉวี่ยโยวแห่งนี้ก็เป็นแค่เมืองของมณฑลจิ่วโยว ที่อยู่ในประเทศอมตะระดับกลางเท่านั้น…ยังมีประเทศระดับสูงที่ทรงพลังกว่านี้อีก’
‘แต่นิกายสราญรมย์กลับอยู่ในประเทศที่เหนือกว่าประเทศระดับสูงอีกที…’
‘เช่นนั้นหมายความว่า…นิกายของมู่หรงปิงเองก็สมควรอยู่ในประเทศที่เหนือกว่านั่นด้วย’
พอต้วนหลิงเทียนคิดถึงเรื่องนี้เขาก็อดไม่ได้ที่จะคาดเดาไปทำนองว่า นิกายของมู่หริงปิงสมควรอยู่ในประเทศที่เหนือกว่าประเทศระดับสูงด้วย…
เพราะก่อนหน้าต้วนหลิงเทียนได้ทราบจากเสี่ยวเอ้อมาว่า
ประเทศที่เขาอยู่ตอนนี้มันแค่ประเทศอมตะระดับกลางเท่านั้น
และประเทศอมตะนั้นโดยทั่วไปแล้วจะแบ่งออกเป็นระดับล่าง ระดับกลางและระดับสูง ซึ่งแต่ละประเทศแยกตัวเป็นอิสระไม่ได้ข้องเกี่ยวกัน
