เพียงแค่ระดับของประเทศอมตะสูงมากขึ้นเท่าไหร่ ก็จะบ่งบอกถึงสภาพแวดล้อมในการบ่มเพาะ และความอุดมสมบูรณ์ของพื้นที่ทรัพยากรมากขึ้นเท่านั้น
แน่นอนว่าในประเทศอมตะระดับที่สูงกว่า ก็ย่อมมีขุมพลังที่ทรงพลังเหนือกว่าประเทศอมตะที่อ่อนด้อยกว่า
“เจ้าได้เข้าไปยังโลกใบเล็กแห่งนั้น และบังเอิญพบพานยอดฝีมือดังกล่าวจนช่วยเหลือเจ้าออกมาได้…นับว่าเจ้าเป็นคนที่โชคดีอย่างยิ่ง”
ครู่ต่อมาเฉินเฉวียนป้าก็มองจ้องต้วนหลิงเทียนตาเป็นมัน
“อันที่จริงข้าก็ไม่แน่ใจว่าใช่ยอดฝีมือผู้นั้นช่วยข้าออกมาจากโลกใบเล็กหรือไม่…ข้าพึ่งพลัดหลงเข้าไปในโลกใบเล็กจนเจอป้ายแม่ทัพข้างศพที่เหลือเพียงครึ่งล่างได้ไม่ทันไร รวมถึงได้ยินเสียงยอดฝีมือผู้นั้นสบถไม่กี่คำ ข้าก็สิ้นสติไปทันที…”
ต้วนหลิงเทียนกล่าวถึงจุดนี้ก็มองไปยังป้ายแม่ทัพในมือเฉินเฉวียนป้า “พอข้าตื่นขึ้นมา ข้าก็พบว่าตัวเองมาปรากฏตัวอยู่ด้านนอกแล้ว”
“นอกจากนั้นสถานที่ๆข้าปรากฏตัวก็คือหุบเขาที่แต่เดิมเต็มไปด้วยความผันผวนเชิงพื้นที่และทางเข้าโลกใบเล็ก…อย่างไรก็ตามพอข้าตื่นขึ้นมา ข้าก็พบว่าทางเข้าโลกใบเล็กได้หายไป แถมพื้นที่โดยรอบก็กลับมาสงบไม่ปั่นป่วนอีก”
ต้วนหลิงเทียนกล่าวสืบต่อ
ทางเข้าโลกใบเล็กหายไปแล้ว?
หากจะบอกว่าก่อนหน้านี้ตอนที่ได้ยินเรื่องที่ต้วนหลิงเทียนเล่ามา เฉินเฉวียนป้ายังเต็มไปด้วยความสงสัยในใจล่ะก็…
