หลังจากที่เฉินเฉวียนป้าปรากฏกายมันก็ไม่ได้มองเจี่ยนชิวผิงเลย เพียงมองจ้องต้วนหลิงเทียนทันทีกล่าวถามออกมาเสียงทุ้ม
ถูกเฉินเฉวียนป้ามองจ้อง ทั้งสัมผัสได้ว่าสำนึกเทวะของเฉินเฉวียนป้ากำลังแผ่ออกมาตรวจสอบ ต้วนหลิงเทียนก็ไม่ได้ว่าอะไร เพียงยกมือขึ้นด้วยท่าทีไม่นอบน้อมไม่ถือดี เรียกป้ายแม่ทัพที่เขาพบเจอในโลกใบเล็กอันถูกตัวตนขอบเขตราชาอมตะจากนิกายสราญรมย์ทิ้งไว้ออกมาให้เฉินเฉวียนป้าดูทันที
ขวับ!
เฉินเฉวียนป้าเพียงยกมือขึ้น ป้ายแม่ทัพก็ถูกพลังไร้สภาพขุมหนึ่งดูดรั้งจนบินออกจากมือต้วนหลิงเทียนมาเข้ามือมัน
“เป็นป้ายประจำตัวของแม่ทัพหวงจี่ปิ่งจริงๆ”
มองป้ายในมือเพียงครู่เดียวเฉินเฉวียนป้าก็พยักหน้ากล่าวออก
ป้ายประจำตัวแม่ทัพของกองทัพมังกรดำทั้ง 10 นั้น ถึงแม้จะแลดูเหมือนกันทุกป้ายไม่มีอะไรแตกต่าง
แต่อันที่จริงแล้วแต่ละป้ายได้มีเศษพลังของเฉินเฉวียนป้าฝังไว้ และเศษพลังนั่นก็แตกต่างกันออกไป ทำให้ผู้บัญชาการกองทัพมังกรดำเฉินเฉวียนป้า แยกแยะได้ง่ายดายว่าป้ายในมือเป็นของเชียนฟูฉางหรือแม่ทัพคนไหน…
“เจ้าพบป้ายประจำตัวนี่ที่ใดหรือ?”
หลังยืนยันได้แล้วว่านี่คือป้ายคนของมันไม่ผิดแน่ เฉินเฉียนป้าก็มองจ้องไปยังต้วนหลิงเทียนอย่างลึกล้ำ แววตายังเผยความคาดหวังไม่น้อย
“หุบเขาทางตอนใต้ของเมืองเฉวี่ยโยว…ในโลกใบเล็ก”
ต้วนหลิงเทียนกล่าวตอบออกมาตรงๆ
วูบ! วูบ!
