“โลกใบเล็กนั่น…นับประสาอะไรกับใต้เท้าเจ้าเมืองเฉวี่ยโยวเรา กระทั่งผู้พิทักษ์มณฑลที่แข็งแกร่งที่สุดในมณฑลจิ่วโยวของพวกเรา ยังไม่กล้าพูดว่าจะรอดกลับออกมาทั้งยังมีชีวิตหากเข้าไปในนั้น”
เฉินเฉวียนป้ากล่าวถามออกมาเสียงหนัก “แล้ว…ไฉนเจ้าถึงรอดกลับออกมาได้?”
ในสายตาของเฉินเฉวียนป้า
ถึงมันจะมองพลังฝึกปรือของชายหนุ่มเบื้องหน้าไม่ออก แต่มันคิดไปว่าอีกฝ่ายสมควรมีทักษะเก็บงำซุกซ่อนพลังฝึกปรือเท่านั้น…
ไม่ต้องกล่าวถึงเรื่องที่ชายหนุ่มผู้นี้จะมีพลังฝีมือเหนือกว่าผู้พิทักษ์มณฑลจิ่วโยวได้เลย อีกฝ่ายสมควรมีพลังอ่อนด้อยกว่าเจ้าเมืองเฉวี่ยโยวของมันด้วยซ้ำ
หาไม่แล้วอีกฝ่ายจะมายังค่ายของกองทัพมังกรดำแห่งนี้ทำอะไร? ต้องลำบากลดตัวเก็บป้ายแม่ทัพนั่นกลับมาคืนที่กองัทพมังกรดำด้วย?
ในเมื่ออีกฝ่ายเก็บป้ายกลับมามอบคืนให้ที่นี่ ย่อมหมายความได้อย่างเดียวว่า…อีกฝ่ายต้องการตำแหน่งแม่ทัพคนใหม่!
แล้วยังจะนับประสาอะไรกับผู้พิทักษ์มณฑลจิ่วโยวที่ทรงพลังแกร่งกล้า เอาแค่เจ้าเมืองเฉวี่ยโยวของมันก็ดูแคลนตำแหน่งแม่ทัพของกองทัพมังกรดำหนักหนาแล้ว…!
ตัวตนระดับนั้นไม่มีทางสนใจตำแหน่งต๊อกต๋อยอย่างแม่ทัพของกองทัพมังกรดำได้เลย กระทั่งตำแหน่งผู้บัญชาการของมันก็ยังไม่เหลือบแล…!
“มียอดฝีมือคนหนึ่งพาข้าออกมาจากโลกใบเล็กแห่งนั้น”
