ต้วนหลิงเทียนได้คิดมาแล้วว่าจะกล่าวตอบคำถามเรื่องนี้ยังไง เขาอาศัยการตอบผสมระหว่างจริงเท็จ ไม่มีช่องโหว่ให้สืบสาวอะไรแน่นอน
“ยอดฝีมือคนนั้นทรงพลังอย่างยิ่ง…จากที่ยอดฝีมือผู้นั้นกล่าว กระทั่งตัวตนอย่างต้าหลัวจินเซียนยังไม่แม้แต่จะอยู่ในสายตาด้วยซ้ำ”
“ยอดฝีมืออันร้ายกาจผู้นั้นยังกล่าวอีกว่า โลกใบเล็กแห่งนี้ถูกทิ้งไว้โดยยอดฝีมือขอบเขตราชาอมตะของนิกายสราญรมย์ที่ถูกทำร้ายจนบาดเจ็บสาหัสหนีมา…และที่ยอดฝีมือผู้นั้นเข้ามาในโลกใบเล็ก ก็เพื่อนำยอดสมบัติสวรรค์ประจำนิกายกลับคืน”
“ส่วนยอดสมบัติสวรรค์ประจำนิกายที่ว่าก็ช่างทรงพลังนัก…ยอดฝีมือคนนั้นเรียกมันว่า ไม้ปัดฝุ่นกวาดโลกา”
ต้วนหลิงเทียนมองเฉินเฉวียนป้าพลางกล่าว
เหตุผลที่เขายกเรื่อง ยอดสมบัติประจำนิกายนามไม้ปัดฝุ่นกวาดโลกาออกมากล่าวบอกเฉินเฉวียนป้านั้นไม่ใช่อะไรอื่น…
เพราะด้วยวิธีนี้อาจทำให้เขาได้รู้ว่ามู่หรงปิงมาจากนิกายใด
“ยอดฝีมือขอบเขตราชาอมตะของนิกายสราญรมย์?!”
แทบจะทันทีที่ต้วนหลิงเทียนกล่าวจบคำ สีหน้าท่าทีของเฉินเฉวียนป้าก็เปลี่ยนไปในฉับพลัน ลูกตายังหดเล็กลงทันใด
