เห็นว่าต้วนหลิงเทียนไม่เพียงแต่จะไม่แยแสผู้บังคับบัญชาของมันโดยตรงอย่างเจี่ยนชิวผิงเท่านั้น ยังมองมาที่มันด้วยสายตาดังกล่าว สือฟูฉางแห่งทัพมังกรดำที่ขายหัวหน้าตัวเอง ก็ได้แต่ก้มหน้าหลบตาต้วนหลิงเทียนด้วยความละอาย ไม่กล้ามองต้วนหลิงเทียนอีก
เดิมทีมันก็คิดจะผูกมิตรกับชายหนุ่มเบื้องหน้าเท่านั้น
แต่คาดไม่ถึงจริงๆว่าอีกฝ่ายกลับไม่สนใจ ‘ความปรารถนาดี’ นี้ของมัน
มันไม่ได้รู้เลยว่าการที่มันเอาผู้บังคับบัญชาของตัวเองมาขายแบบนี้ เป็นเรื่องที่เกินขีดจำกัดล่างของต้วนหลิงเทียน และเขาก็รังเกียจเรื่องแบบนี้เป็นที่สุด!เช่นนั้นต้วนหลิงเทียนจึงดูแคลนรังเกียจมันจากใจ และเขาไม่มีวันเชื่อใจคนแบบนี้หรือรับมาเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาแน่นอน!!
ในเมื่อวันนี้มันสามารถทรยศผู้บังคับบัญชาของตัวเองได้ทันที…
วันหน้ามันก็ทรยศต้วนหลิงเทียนได้เหมือนกัน!
“เจ้า…ไม่ได้ยินที่ข้าถามรึไร?!”
เจี่ยนชิวผิง มองจ้องชายหนุ่มชุดม่วงเบื้องหน้าตาขวาง กล่าวถามออกมาอีกครั้งด้วยน้ำเสียงไม่สบอารมณ์ แม้ใบหน้ามันจะแลดูสงบ แต่ปอดมันเจียนระเบิดเต็มที!
มันจะอย่างไรก็คือแม่ทัพคนหนึ่งของกองทัพมังกรดำ!
แต่วันนี้ไอ้หนุ่มแปลกหน้าคนหนึ่งกล้าไม่เห็นหัวมัน?
“ไอ้หนู…เจ้าคิดว่าเจ้าจะได้เป็นแม่ทัพเพียงเพราะเจอป้ายแม่ทัพนั่นแล้วรึไร?”
เจี่ยนชิวผิงกล่าวออกอีกครั้ง น้ำเสียงยังเยียบเย็นลงอย่างเห็นได้ชัด
