แน่นอน่วาในฐานะที่เป็นถึงเชียนฟูฉ่างหรือชนชั้นแม่ทัพ จำนวนหินอมตะในแหวนวงนี้ ย่อมมากกว่าจำนวนหินอมตะในแหวนของไป่ฟูฉางที่ต้วนหลิงเทียนได้ฆ่าไปไม่น้อย
‘น่าเสียดายที่หลังถูกดูดเข้ามาในโลกใบเล็กแล้วจะถูกสุ่มไปอยู่ในพื้นที่แยกย่อยต่างๆ…ไม่งั้นในนี้คงมีมากกว่าศพของแม่ทัพ’
ต้วนหลิงเทียนอดไม่ได้ที่จะลอบทอดถอนในใจด้วยความเสียดาย
ในความคิดของต้วนหลิงเทียนหากตอนถูกดึงเข้ามามันไม่สุ่มถ้ำที่จะปรากฏออกมาในช่วงเวลาไม่ห่างกันมาก เขาสมควรเจอสมบัติมากมายจากคนที่เข้ามาตายในนี้
‘แต่…ถ้าออกจากที่นี่ไม่ได้ ต่อให้จะมียอดสมบัติสววรรค์และหินอมตะมากแค่ไหนก็ไร้ค่า…’
คิดถึงจุดนี้ต้วนหลิงเทียนก็อดไม่ได้ที่จะคลี่ยิ้มขื่นขมออกมา
‘ไม่น่าแปลกใจเลยที่ตอนแรกนางพูดว่า…หากฆ่าข้านางก็ตายไปด้วยออกมา’
‘ที่แท้ภายในโลกใบเล็กแห่งนี้เว้นเสียแต่ชายหญิงจะอยู่ใกล้ๆกันในรัศมีสองลี้ หาไม่แล้วค่ายกลหยินหยางผกผันจะเริ่มเปล่งอานุภาพสังหารทันที ยิ่งไปกว่านั้นหากมีหญิงหรือชายตายตกไปสักคน ค่ายกลหยินผยางผกผันก็จะเริ่มต้นการทำงานเหมือนกัน’
หลังอ่านข้อมูลที่อยู่ในป้ายหยกมากเข้า ต้วนหลิงเทียนก็เข้าใจแล้วว่าทำไมสตรีข้างๆ ถึงพูดออกมาแบบนั้น
ว่าหากฆ่าเขาแล้วนางจะตายไปด้วย! ที่แท้เมื่อฆ่าเขาแล้วจะเป็นการกระตุ้นค่ายกลหยินหยางผกผันอีกรอบ ซึ่งไม่ต่างอะไรจากกระตุ้นอาคมสังหาร!!
