ในขณะที่ต้วนหลิงเทียนมองจ้องสตรีดังกล่าวด้วยความหวาดกลัว ไม่อาจแลเห็นว่านางเคลื่อนไหวอย่างไร ทว่าอยู่ๆก็ปรากฏป้ายหยกที่ห่อหุ้มดวยแสงสีเขียวป้ายหนึ่ง ซัดมาทางเขาปานสายฟ้า!
ต้วนหลิงเทียนพุ่งมือไปความป้ายหยกดั่งกล่าวเอาไว้ทันที ขณะเดียวกันก็มองไปยังสตรีตรงหน้าด้วยความสงสัย
เพราะเห็นชัดว่านางโยนป้ายหยกนี่มาให้เขา
“จ่ายพลังลงไปแล้วอ่านมัน…”
เสียงอันนุ่มนวลแต่แสนเย็นชาปานจะผลักไสผู้คนให้ถอยห่างไปพันลี้ดังขึ้น
ได้ยินดังกล่าวต้วนหลิงเทียนก็เร่งเร้าพลังเซียนอมตะต้นกำเนิดขึ้นมาที่มือ ก่อนจะลองจ่ายพลังเข้าสู่ป้ายหยกดังกล่าวทันที
ทันใดนั้นชุดข้อความในป้ายหยก ก็เริ่มปรากฏขึ้นในสำนึกสติของเขา
‘โลกใบเล็กนี่…ถูกทิ้งไว้โดยยอดฝีมือของนิกายสราญรมย์…’
‘รอบๆทางเข้าออกของโลกใบเล็กด้านนอกได้ติดตั้งค่ายกลหยินหยางผกผันเอาไว้…เมื่อปรากฏหยินกับหยางอยู่ใกล้กันใน 2 ลี้ ความผันผวนเชิงพื้นที่จะปรากฏขึ้น…ดูดหยินหยางคู่นั้นเข้าสู่โลกใบเล็กทันที?’
หลังอ่านข้อความดังกล่าวจบ ต้วนหลิงเทียนก็ตระหนักได้
ว่าไฉนผู้หญิงคนนี้ถึงพูดทำนองว่านี่เป็นความผิดของเขา…
