หลังต้วนหลิงเทียนกล่าวจบคำ ไป่ฟูฉางทั้ง 2 ก็หันมามองหน้าสบตากันทันที ต่างแลเห็นถึงความโกรธในแววตาของกันและกัน
คำพูดดังกล่าวของต้วนหลิงเทียน ยังต่างอะไรจากตบหน้าพวกมันตรงๆ!
ตอนนี้พวกมันรู้สึกว่าถูกผู้อื่นดูแคลนอย่างถึงขีดสุด ทำให้พวกมันบังเกิดความอับอายขายหน้าไม่น้อย!!
“ข้าอยากจะเห็นนัก ว่าเจ้าจะมีปัญญาทำอะไรพวกเรา!”
“ไอ้หนูอวดดี! วันนี้ข้าจะให้ตัวโง่งมเช่นเจ้าได้รู้ ว่าเหนือฟ้ายังมีฟ้าหมายความว่าอันใด!”
ในขณะที่ต้วนหลิงเทียนลอยตัวขึ้นอย่างไม่รีบไม่ร้อน ไป่ฟูฉางทั้ง 2 ที่เดือดดาลก็เริ่มพุ่งขึ้นฟ้าไปเช่นกัน พริบตาร่างพวกมันที่วูบไปดั่งสายฟ้าก็ไล่ต้วนหลิงเทียนได้ทัน
พวกมันยังไปหยุดร่างขวางเบื้องหน้าต้วนหลิงเทียนเอาไว้ ไม่ให้ไปไหน
กึก
ต้วนหลิงเทียนก็หยุดร่างลงทันที
ฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ!
…
ในขณะที่ต้วนหลิงเทียนหยุดร่างลงกลางหาว สือฟูฉางทั้ง 8 ก็เหินร่างติดตามขึ้นมา
ไป่ฟูฉางทั้ง 2 แยกออกไปซ้ายขวา ส่วนสือฟูฉางทั้ง 8 ได้ปิดล้อมอยู่ด้านหลัง เห็นชัดว่าหมายปิดทางถอยของต้วนหลิงเทียน และเตรียมลงมือซ้ำเติมต้วนหลิงเทียนให้หนัก!!
โดยเฉพาะอย่างยิ่งหวังเวยที่ถูกต้วนหลิงเทียนทำลายแขนขา แลดูมันจะกระเหี้ยนกระหือรือกว่าใคร สายตาที่ใช้มองต้วนหลิงเทียนของมันแทบไม่ต่างจากหมาป่ากำลังหิวโหย!
อย่างไรก็ตามต้วนหลิงเทียนไม่ได้แยแสไป่ฟูฉางทั้ง 2 ด้วยซ้ำ แล้วนับประสาอะไรกับสือฟูฉางทั้ง 8!
