หากพลังเซียนอมตะชักนำขึ้นสวรรค์ของเขา กลับปรากฏแค่มากพอให้เขาขึ้นสู่ระนาบเทวโลกรอบเดียวอย่างเซียนหยวนจื่อพูดขึ้นมาล่ะก็…
เช่นนั้นถ้ามันถูกชิ้นส่วนโลหะไม่สมบูรณ์นี่กินเข้าไปแล้ว เกรงว่าเขาคงไม่มีทางออกจากระนาบโลกียะและขึ้นไปสู่ระนาบเทวโลกได้อีกต่อไป…!
“ต้วนหลิงเทียน!”
“เจ้ากำลังจะขึ้นไปแล้วหรือ!?”
ทันใดนั้นเองเสียงซูหลี่พลันดังมาแต่ไกล ทั้งรีบร้อนไม่ต่างจากเซียนหยวนจื่อ มันเองก็เร่งรุดเหินร่างมาทันทีหลังได้รับข้อความของต้วนหลิงเทียน
อย่างไรก็ตามด้วยระดับพลังของมันย่อมเชื่องช้ากว่าเซียนหยวนจื่ออยู่บ้าง จึงพึ่งมาถึง
“ใช่ ข้ากำลังจะขึ้นไปแล้ว…แต่ท่าทางคงต้องรอสักพัก”
หลังจากที่ซูหลี่มาถึง ต้วนหลิงเทียนก็มองไปยังชิ้นส่วนโลหะไม่สมบูรณ์ในมืออีกครั้ง ด้วยรอยยิ้มเหยเก
เขาหลงคิดว่าก่อนออกจากระนาบโลกียะแล้วขึ้นไปยังระนาบเทวโลก เขาจะไม่ทันได้ลาสหายผู้นี้เสียแล้ว
แต่คิดไม่ถึงจริงๆ ว่าเพราะชิ้นส่วนโลหะแตกหักดังกล่าวทำให้เขามีโอกาสร่ำลาสหาย!
“เกิดอะไรขึ้นหรือ?”
ซูหลี่พบได้ทันทีว่ามีอะไรผิดท่า
และพอได้ฟังต้วนหลิงเทียนเล่ารายละเอียด สายตามันก็อดไม่ได้ที่จะหันไปมองจ้องชิ้นส่วนโลหะประหลาดในมือต้วนหลิงเทียนด้วยความแปลกใจสักพักค่อยยิ้มแห้งๆออกมา “ต้วนหลิงเทียน เศษเหล็กประหลาดในมือเจ้าถึงตอนนี้สมควรกินพลังเซียนอมตะชักนำขึ้นสวรรค์ไปแล้วเกือบ 1 เค่อ”
“มันไม่ธรรมดาจริงๆ ถึงทำอะไรแบบนี้ได้…”
