“หากต้วนหลิงเทียนไม่กลัวทักษะวิญญาณของมัน…เช่นนั้นมันก็ไม่มีปัญญาทำอะไรต้วนหลิงเทียนได้อีกต่อไป และดูจากทีท่าไม่อีนังขังขอบของต้วนหลิงเทียน เห็นชัดว่าไม่สนคำขู่ของกงซุนเวิ่นเทียนแม้แต่น้อย ไม่ว่ากงซุนเวิ่นเทียนจะยกอ้างชีวิตสหายของต้วนหลิงเทียนก็ดี หรือบรรพบุรุษต้นตระกูลก็ดี…ล้วนไร้ประโยชน์ทั้งสิ้น!”
…
จังหวะนี้ไม่ว่าจะคนในหรือคนนอกตระกูลกงซุน ก็เริ่มสังเกตเห็นเรื่องราวบางอย่าง
ขณะเดียวกันเรื่องนี้ก็อดไม่ได้ที่จะทำให้ใจของทุกคนสั่นสะท้าน…!
ไม่ว่าจะพูดอย่างไรกงซุนเวิ่นเทียนก็ได้ชื่อว่าเป็นยอดฝีมืออันดับ 1 ในระนาบเหยียนหวง! แต่ตอนนี้ต่อหน้าครึ่งก้าวเซียนอมตะที่อายุไม่ถึงร้อยปี กลับสิ้นท่าจนสารรูปดูไม่ได้ขนาดนั้น…!
หากพวกมันไม่ได้มาเห็นกับตาตัวเอง ให้ตายพวกมันก็ไม่มีวันเชื่อเรื่องแบบนี้ได้ลงคอ
“เจ้าบอกว่า หากซูหลี่ตาย…เจ้าจะใช้ทุกชีวิตของตระกูลกงซุนกลบฝังไปพร้อมกับมัน…”
ตอนนี้เองกงซุนเวิ่นเทียนก็ได้สูดอากาศเข้าลึกๆ มองกล่าวกับต้วนหลิงเทียนเสียงหนัก “เช่นนั้นข้าเข้าใจเจ้าถูกหรือไม่…ว่าหากข้าปล่อยซูหลี่ไป เจ้าจะละเว้นชีวิตคนของตระกูลกงซุนข้า?”
ขณะกล่าววาจาดังกล่าวออกมา กระทั่งตัวกงซุนเวิ่นเทียนเองยังรู้สึกว่าตัวเองช่างจิตใจคับแคบนัก…
อย่างไรก็ตามมันไม่อาจไม่ถาม
“เจ้าจะเข้าใจอย่างนั้นก็ได้”
ได้ยินคำถามของกงซุนเวิ่นเทียน ต้วนหลิงเทียนแลดูไม่ได้แปลกใจอะไร เพียงตอบออกมาเสียงเรียบ
