เจียงผิงอันมองผู้ฝึกตนขั้นต้นขอบเขตหลอมสุญตาทั้งสองที่พุ่งเข้ามาใส่โดยไม่รู้สึกกดดันมากนัก
แม้ร่างหลักจะแข็งแกร่งไม่สู้อวตารร่างมารศักดิ์สิทธิ์ ก็ยังมิใช่ผู้ที่โจรเหล่านี้จะสู้ด้วยไหว
และเขาก็จะได้ลองพลังต่อสู้ของคัมภีร์มารอัสนีไปด้วยในตัว
“สหายเต๋า! ข้ามาช่วยแล้ว!” ผู้ฝึกตนคนหนึ่งตะโกนมาจากเบื้องหลัง
ผู้ฝึกตนคนนี้ก็เป็นยอดฝีมือขั้นต้นขอบเขตหลอมสุญตา
เขาเห็นโจรเหล่านี้มียอดฝีมือขั้นต้นขอบเขตหลอมสุญตาเหลือเพียงสอง และเจียงผิงอันก็แข็งแกร่งมาก เขาจึงตัดสินใจลงมือ
ทว่า พูดยังไม่ทันสิ้นค า เขาก็เห็นเจียงผิงอันกลายเป็นแสงสีด าหายวับไปจากที่ในพริบตา
เปรี้ยง เปรี้ยง!
ร่างของโจรทั้งสองระเบิดแหลก ผู้ฝึกตนขั้นต้นของเขตหลอมสุญตาที่จะเข้ามาช่วยชะงักนิ่ง สีหน้าค้างเติ่ง
ผู้ฝึกตนคนอื่น ๆ เองก็สีหน้าแข็งค้าง หนังศีรษะชาวาบ เกิดความเงียบขึ้นรายล้อม กระทั่งเสียงหายใจยังได้ยินชัดยิ่ง
หลายบุคคลสมองว่างโล่งจังงัง
สี่ยอดฝีมือขั้นต้นขอบเขตหลอมสุญตา… บรรลัยสิ้น… เพราะผู้ฝึกตนขอบเขตแปรเทวะคนหนึ่งในพริบตา…
ยอดฝีมือขอบเขตหลอมสุญตาปวกเปียกเพียงนี้แต่ยามใด?
หลังบรรลุขอบเขตหลอมสุญตา มิใช่ผู้ฝึกตนตายยากตายเย็นกันแล้วหรือ?
จะมาตายในพริบตากันเช่นนี้ได้อย่างไร?
หากเป็นยอดฝีมือขั้นกลางขอบเขตหลอมสุญตาลงมือ หรือคนร่วมขอบเขตแผลงฤทธิ์ทรงพลังเช่นนี้ออกมา พวกเขาก็คงไม่ตกใจกันเพียงนี้
ปัญหาอยู่ตรงที่คนผู้นี้มีเพียงพลังของ
