กฎเกณฑ์ขั้นสอง… ไม่สิ!กฎขั้นสามต่างหาก!
ยามนี้เอง ปวงชนจึงพบว่าคนผู้นี้มีอ านาจกฎเกณฑ์ขั้นสามพลุ่งพล่าน ปรากฏว่าก่อนหน้านี้เขาซ่อนการฝึกฝนมาตลอด!
มิเพียงเท่านั้น เหตุใดกฎเกณฑ์บนร่างคนผู้นี้จึงมีพลังขั้วหยินมืดมิดชั่วร้ายนัก?
หรือคนผู้นี้จะเป็นผู้ฝึกมาร?
มิน่าเล่าจึงโหดเหี้ยมนัก
“อ่อนแอเกินไป”
เจียงผิงอันร าพึง สองคนนี้อ่อนแอเสียจนมิอาจทดสอบฤทธิ์คัมภีร์มารอัสนีได้เลย
ปวงชน “…”
พวกเขาสงสัยว่าเจ้าเด็กนี่จะแกล้งพูดโอ่ แต่ก็ไร้หลักฐานยืนยัน
โจรขอบเขตแปรเทวะที่เหลือร่างสะท้าน
“เผ่นเร็ว! เจ้านี่เป็นผู้ฝึกมาร!”
พวกเขาคิดจะหนี แต่ก็พบว่ามีค่ายกลสังหารห้าทิศของตัวเองกางล้อม มิอาจหนีออกไปได้
“ไหน ๆ ก็ลงมือแล้ว มาจบเรื่องนี้กันเถอะ”
เจียงผิงอันยกมือขึ้น แล้วอสรพิษขนาดจ้อยตัวหนึ่งซึ่งเรืองรองด้วยอัสนีทมิฬก็เลื้อยทะลวงศีรษะเหล่าโจรขอบเขตแปรเทวะทั้งหลายสิบคนทันที่
เพียงพริบตา เหล่าโจรขอบเขตแปรเทวะทั้งหลายสิบต่างตกตายถ้วนหน้า
เจียงผิงอันรู้สึกว่าตนปรานียิ่งแล้ว ให้คนเหล่านี้ได้ตายสบายไร้ความเจ็บปวด
ยามผู้ฝึกตนทั้งหลายบนเรือเหาะเห็นเช่นนี้ หนังศีรษะของพวกเขาก็ชาวาบ
ผู้ฝึกตนเหล่านั้นผ่านอุปสรรคมากมายจนมาถึงขอบเขตแปรเทวะกันได้ แต่เพียงพริบตา พวกเขาล้วนถูกก าจัดเรียบ
ขณะที่ตัวการยังลอยหน้าลอยตา สุขุมราวเพิ่งกินมื้อเย็นมา เจ้านี่ต้องเป็นมารร้ายแน่ ๆ!
เจียงผิงอันเก็บซากศพทั้งหลายไว้ป้อนให้เสี่ยวจิ่ว ไม่
