ก็ใช้ลอกทรัพยากร
คนเหล่านี้ฝึกฝนกันมาเป็นพัน ๆ ปี เป็นอาหารเสริมชั้นดีส าหรับเสี่ยวจิ่ว
ท้ายที่สุด เขาก็เก็บธงค่ายกลสังหารห้าทิศไป
ธงค่ายกลนี้หยุดยอดฝีมือขอบเขตหลอมสุญตาได้ มีประโยชน์ยิ่งในยามคับขัน
ยามเจียงผิงอันหันกลับมา ปวงชนก็เผลอตัวก้าวถอย
พวกเขามีความกลัวต่อผู้ฝึกมารกันในใจนิดหน่อย
นี่มิใช่แดนอุดร ผู้ฝึกตนทั่วไปมีอคติต่อผู้ฝึกมารอย่างลึกล ้า
“เจ้าฆ่าพวกเขาไปหมด! รู้หรือไม่ว่านี่จะก่อหายนะมากมายเพียงไหน!”
ฉางซุนเชียนเฮ่อชักอาวุธ ตั้งค าถามกับเจียงผิงอันอย่างเกรี้ยวกราด
เจียงผิงอันขมวดคิ้ว “พวกเขาเป็นโจร ก็ควรถูกฆ่ามิใช่หรือ?”
คนผู้นี้จะไม่ช่วยก็ช่าง ยังจะขัดแข้งขาผู้อื่น ท าให้เขาต้องเผยเขี้ยวเล็บออกมาเล็กน้อย
ฉางซุนเชียนเฮ่อเดือดดาลเก็บอาการไม่อยู่ “พวกเขาก็แค่โจรส่วนหนึ่งของสมาพันธ์พยัคฆ์ด า ในสมาพันธ์ของพวกเขายังมีตัวตนขั้นกลางและปลายขอบเขตหลอมสุญตา มีกระทั่งยอดฝีมือขอบเขตบูรณาการผู้หนึ่ง!”
“เจ้าฆ่าพวกเขาไป พวกเขาจะมาล้างแค้นเรือสินค้าของเราแน่นอน!”
เดิมที่ พวกเขาเจรจากับสมาพันธ์พยัคฆ์ด าได้แล้วเชียว แต่เจ้านี่กลับแข็งแกร่งเสียจนฆ่าคนสมาพันธ์พยัคฆ์ด าไปสิ้น
ยามผู้คนรายล้อมได้ยินว่าสมาพันธ์พยัคฆ์ด าแข็งแกร่งเพียงนี้ สีหน้าของพวกเขาก็แปรเปลี่ยนอย่างมหันต์
“ยามนี้รีบไปเถอะ อย่าให้คนจากสมาพันธ์พยัคฆ์ด าตามมาทัน!”
“เขาฆ่าคนเหล่านั้น นี่มันลากเราไปตายด้วยชัด ๆ!”
ฉางซุนเชียนเฮ่อกล