พี่ใหญ่ที่เซียนหยวนจื่อกล่าวถึงนั้น ก็ไม่ใช่ใครอื่น เป็นบรรพบุรุษของวังเซียนหยวนอีกคน เซียนอมตะเสเพล 9 ทัณฑ์ เซียนหยวนรุ่ย
“แต่ข้าคิดไม่ถึงจริงๆว่าในขณะที่ข้ายังอยู่ในแดนลับต่างสวรรค์ น้องหลิงเทียนกลับทำเรื่องน่าอัศจรรย์เช่นนั้นได้…น้องหลิงเทียนเจ้าทราบหรือไม่ ว่าในระนาบเหยียนหวงของพวกเรา ไม่มีเซียนอมตะเสเพล 9 ทัณฑ์ตายตกมานานแล้ว…”
หลังขออภัยแล้ว เซียนหยวนจื่อก็กล่าวต่อออกมาทันที กล่าวจบยังอดไม่ได้ที่จะระบายลมหายใจออกมาเฮือกหนึ่ง
ในตอนนั้นหลังมันกลับออกมาจากแดนลับต่างสวรรค์และพึ่งมาถึงระนาบเหยียนหวงได้ไม่ทันไร พอได้ยินข่าวการลงมือของต้วนหลิงเทียนมันก็อึ้งไปทันที!
“ข้าแค่โชคดีน่ะ”
ต้วนหลิงเทียนยิ้มรับอย่างงสุภาพ
“น้องหลิงเทียนเจ้าถ่อมตัวเกินไป”
เซียนหยวนจื่อส่ายหัวไปมา “สาเหตุที่ในระนาบเหยียนหวงเรามิมีเซียนอมตะเสเพล 9 ทัณฑ์ตกตายมาเนิ่นนาน มิใช่เพราะตัวตนขอบเขตเซียนอมตะเสเพล 9 ทัณฑ์ทั้งหลายไร้ข้อพิพาท หากแต่เซียนอมตะเสเพล 9 ทัณฑ์ทั้งหลายไม่มีผู้ใดมีสามารถเข่นฆ่าผู้อื่น…”
“อย่างเช่นบรรพบุรุษวังคลื่นสวรรค์ที่น้องหลิงเทียนฆ่าไป…หากเป็นตัวข้า แม้ว่าจะเอาชนะมันได้ภายใน 100 กระบวนท่า แต่เรื่องให้ฆ่ามันข้าก็ทำไม่ได้อยู่ดี…”
“น้องหลิงเทียน เจ้าที่สามารถฆ่ามันได้ง่ายๆ กล่าวไปในระดับหนึ่งก็เสมือนเจ้าอยู่ ณ จุดสูงสุดของระนาบโลกียะแล้ว”