หลังจากจัดการเรื่องราวแล้ว เขาก็เตรียมตัวออกจากระนาบเซียน…
ก่อนหน้าที่จะมาตามนัดหมายประลอง 1 เดือน เขาได้เดินทางไปยังตระกูลหง์ฟ้าเรียบร้อยล้ว ยังมอบยอดสมบัติสวรรค์ทั้งทรัพยากรมากมายไว้ให้ตระกูลเฟิ่ง ซึ่งทางตระกูลเฟิ่งก็ได้มอบขนหงส์ที่หาได้ยากยิ่ง ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของผู้มีพระคุณอันยิ่งใหญ่…
และยังเป็นดั่งพันธสัญญาของเผ่าหงส์ฟ้า
วันหน้าไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม หากมีผู้ถือขนหงส์ดังกล่าวมาเยือนเผ่าหงส์ฟ้า เผ่าหงส์ฟ้าจะปฏิบัติต่อคนผู้นั้นดุจดั่งต้วนหลิงเทียนมาด้วยตัวเอง ไม่ว่าจะเป็นการร้องขอสิ่งใด หากทำได้เผ่าหงส์ฟ้าไม่มีวันปฏิเสธ!
และขนหงส์อันหายากที่ว่า ต้วนหลิงเทียนก็ทิ้งไว้ให้หวงฉี่หลิงกับอวี่เหวินฮ่าวเฉินคนละอัน
…
“แดนลับต่างสวรรค์…”
ไม่นานต้วนหลิงเทียนก็ออกจากระนาบเซียนและหวนกลับมายังแดนลับต่างสวรรค์อีกครั้ง ถึงจะพึ่งผ่านไปไม่กี่เดือนหากแต่ต้วนหลิงเทียนรู้สึกเสมือนเขาจากไปเนิ่นนานนัก…
จากนั้นเขาก็ใช้เวลาไม่นาน เขาก็หาคนของระนาบเหยียนหวงพบ จึงได้สอบถามช่องทางเข้าออกของระหยาบเหยียนหวงจากอีกฝ่าย
‘ป่านนี้…พี่ชายเซียนหยวนจื่อกับซูหลี่ คงออกจากแดนลับต่างสวรรค์และกลับไปยังระนาบเหยียนหวงกันแล้ว…’
คิดถึงจุดนี้ต้วนหลิงเทียนก็เรียกป้ายม่วงทองที่เซียนหยวนจื่อมอบไว้ให้เขาออกมาทันที หมายใช้มันนำทางไปยังที่ตั้งวังเซียนหยวน
วังเซียนหยวน เป็นขุมพลังที่ค่อยข้างเก็บตัวในระนาบเหยียนหวง
