“เจ้า…เจ้าพูดจริงหรือ!?”
หังจากนั้นถังเซี่ยวเซี่ยวค่อยฟื้นสติ และนางก็อดไม่ได้ที่จะกล่าวถามออกมาด้วยความตื่นตระหนก
“ข้าจะหลอกเจ้าทำเพื่อ?”
ในขณะที่ต้วนหลิงเทียนส่ายหัวไปมาด้วยรอยยิ้มนั้น เขาอาศัยเพียงหนึ่งห้วงคิดว่าจะเก็บ กระบี่หลิงหลง 7 เปลี่ยนที่คอนไว้ในมือ ก็คล้ายแปรสภาพเป็นของเหลว ไหลหายเข้าไปในรอยแผลเป็นรูปกระบี่ที่หลังมือในพริบตา…
ราวกับไม่เคยปรากฏขึ้นมาก่อน!
ขณะเดียวกันต้วนหลิงเทียนก็สัมผัสได้ทันที ว่าตอนนี้กระบี่หลิงหลง 7 เปลี่ยน คล้ายจะผสานหลอมรวมเข้ากับร่างกายของเขาอย่างสมบูรณ์…
“จริงสิ! ข้าก็เกือบลืมไป…ว่าอย่างไรเสียกระบี่เล่มนี้ก็เป็นผู้อาวุโสเซี่ยเจี๋ยมอบให้เจ้า!”
เมื่อสงบสติได้แล้ว ถังเซี่ยวเซี่ยวจึงค่อยนึกถึงที่มากระบี่ของต้วนหลิงเทียนเล่มนี้ได้ออก ว่านี่คือสิ่งที่เซี่ยเจี๋ย…ตัวตนอันทรงพลังที่อ้างตัวว่ามาจากดินแดนแห่งทวยเทพมอบให้ต้วนหลิงเทียนก่อนที่จะจากไป…
“สำหรับตัวตนอย่างผู้อาวุโสเซี่ยเจี๋ย ที่กระทั่งมือสังหารจากดินแดนแห่งทวยเทพผู้นั้น ที่ร้ายกาจถึงขั้นไม่เห็นจักรพรรดิสวรรค์ของระนาบเทวโลกอยู่ในสายตายังไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง…การที่ท่านจะมอบยอดสมบัติสวรรค์ระดับสูงสุดให้เจ้าแบบนี้ ก็กลายเป็นเรื่องธรรมดาๆไปเลย…”
ถึงแม้ถังเซี่ยวเซี่ยวจะกล่าวออกมาแบบนั้น แต่แววตาของนางยังอดไม่ได้ที่จะฉายชัดถึงความอิจฉา ราวกับอยากได้มีดระดับนั้นสักเล่มเหมือนกัน…
