อย่างไรก็ตามต้วนหลิงเทียนไม่คิดถือโทษถังเซี่ยวเซี่ยวแม้แต่นิดเดียว เพราะสุดท้ายแล้วนี่ก็คือปัญหาของเขา
“เจ้าอย่าคิดมากนักเลย…แถมข้าเชื่อนะ! ว่าหากเจ้าตั้งใจริงๆด้วยมีเวลาตั้ง 1,000 ปี เจ้าต้องแข็งแกร่งมากพอจะเป็นที่ยอมรับของพ่อตาได้แน่ สุดท้ายเจ้ากับภรรยาก็จะได้อยู่ด้วยกันอีกครั้ง!”
ถังเซี่ยวเซี่ยวยิ้มกล่าวออกมาอย่างจริงใจ
“ขอบคุณเจ้า”
ต้วนหลิงเทียนยิ้มพลางกล่าวขอบคุณ
“เอ๊ะ?”
และแทบจะเป็นเวลาเดียวกันกับที่ต้วนหลิงเทียนกล่าวจบคำ ร่างถังเซี่ยวเซี่ยวที่ถูกต้วนหลิงเทียนหอบหิ้วเหินบินไล่ตามป้ายหยกที่ยังคงมุ่งหน้าลงใต้อยู่ก็ชะงักไปทันที ราวกับนางพบเห็นบางอย่าง หน้างามยังเปลี่ยนสีไป!
“มีอะไรหรือ?”
ต้วนหลิงเทียนที่สังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงของสีหน้าถังเซี่ยวเซี่ยวขมวดคิ้วกล่าวถามออกมา
“เอ่อ…ข้า…ข้าเกรงว่าต้องออกจากระนาบโลกียะก่อนเจ้าแล้วล่ะ”
ถังเซี่ยวเซี่ยวคลี่ยิ้มเจื่อนๆกล่าวตอบ
ได้ยินคำตอบของถังเซี่ยวเซี่ยวต้วนหลิงเทียนก็โค้งคิ้วขึ้นด้วยความสงสัย ก่อนที่สองตาจะทอประกายเรืองขึ้นมาวูบหนึ่ง ด้วยตระหนักได้ว่าที่นางกล่าวหมายความว่าอะไร “พลังเซียนอมตะที่จะฉุดดึงเจ้าขึ้นสวรรค์…กำลังจะมาแล้วเหรอ?”
“อื๊อ…ข้ารู้สึกได้ชัดเจนเลย!”
