“คราวนี้ขอเพียงต้วนหลิงเทียนสามารถขับไล่เผ่าปีศาจให้ย้อนกลับที่ของพวกมันได้ล่ะก็…เขาจะกลายเป็นตัวตนที่ทุกคนต้องรู้จักไปชั่วกาล! เป็นตำนานดั่งเซียนกระบี่ฟงชิงหยางในยุคนั้น!!”
“ไม่ใช่แค่นั้นหรอก! หากเขาขับไล่เผ่าปีศาจให้ย้อนกลับแดนเนรเทศได้จริง เขาจะเป็นตำนานที่ยิ่งใหญ่กว่าเซียนกระบี่ฟงชิงหยางเสียอีก! เพราะไม่เพียงแต่พลังฝีมือจะทัดเทียมเซียนกระบี่ฟงชิงหยางในปีนั้น ยังสร้างคุณงามความดีให้เผ่ามนุษย์เราอย่างใหญ่หลวง!!”
“ใช่แล้ว หากวันนี้กระทำสำเร็จ ผลงานอันยิ่งใหญ่ที่สามารถช่วยเหลือมนุษย์ชาติได้…เป็นอะไรที่ยิ่งใหญ่จนเซียนกระบี่ฟงชิงหยางในยุคนั้นก็เทียบไม่ติด!!”
…
ตอนนี้หลายคนคล้ายได้เห็นฉากเรื่องราว ตอนที่ต้วนหลิงเทียนขับไล่เหล่าปีศาจให้ล่าถอยกลับแดนเนรเทศได้สำเร็จแล้วก็ไม่ปาน
แตกต่างจากความตื่นเต้นคึกคักทั้งฮึกเหิมของฝั่งมนุษย์
ด้านคนของเผ่าพันธุ์ปีศาจตอนนี้ล้วนชักสีหน้าอึมครึมมืดมนทั้งสิ้น
“มู~ เจ้าว่า…เซียนอมตะเสเพล 9 ทัณฑ์ของเผ่าปีศาจเราจะมาหรือไม่?”
สมาชิกเผ่าปีศาจวัวตนหนึ่งเอ่ยถามสหายที่หัวเป็นเสือข้างๆ ด้วยท่าทางหม่นหมอง
“เรื่องนี้มันก็บอกยาก…”
“มู~ นั่นสิ หากเป็นข้าๆคงไม่มาหรอก…เพราะสุดท้ายแล้วอย่างดีก็แค่สู้เสมอต้วนหลิงเทียน แต่สุดท้ายก็ถูกภรรยาต้วนหลิงเทียนฆ่าเอาได้ง่ายๆ!”
“รู้ว่าต้องตายแน่แล้ว ยังจะมาทำอะไร…”
