‘มันไม่ใช่คน มันไม่ใช่คนแล้ว! ปีศาจ…มันต้องเป็นปีศาจแน่ๆ!!’
เรย์โนลด์ก็ได้แต่ร่ำร้องในใจอย่างหวาดผวาเสียขวัญ มองต้วนหลิงเทียนอีกครั้งสายตาก็ท่วมท้นไปด้วยความหวาดกลัวไร้สิ้นสุด
“มะ…ไม่”
สุดท้ายภายใต้สายตาเย็นชาอันน่ากลัวของต้วนหลิงเทียน เรย์โนลด์ที่หายใจแทบไม่ออกก็พยายามกล่าวความจริงออกมาอย่างยากลำบาก “ผะ…ผมต้องการยึดครองและควบคุมโลก จากนั้นค่อยทำให้โลกเป็นดาวอาณานิคมของตระกูลปาร์ค ให้มนุษย์โลกเป็นดั่งสัตว์เลี้ยง…และทาสแรงงานให้ตระกูลปาร์คของผมไว้ใช้ประโยชน์…”
ทันทีที่เรย์โนลด์กล่าวตอบออกมา สีหน้าต้วนหลิงเทียนก็ทำราวกับพูดคำ ‘ว่าแล้วเชียว’ ออกมา
อย่างไรก็ตามด้านหลงเจิ้นกั๋วกับอีก 10 ขุนพลถึงกับหน้าเสียไปทันที
เพราะหากต้วนหลิงเทียนไม่ปรากฏตัวขึ้น พวกมันจินตนาการออกได้ไม่ยากเลย ว่าอนาคตอันใกล้…มนุษย์โลกจะอยู่กันยังไง…ไม่พ้นต้องตกเป็นทาสอย่างไร้หนทางขัดขืน ใช้ชีวิตดั่งหมูในคอก!!
วูบ วูบ วูบ วูบ วูบ
…
และพอได้ยินคำตอบของเรย์โนลด์ คนของตระกูลปาร์คก็ยิ่งหน้าเสียไปกันใหญ่ หลายคนเริ่มโงนเงนไปมาคล้ายจะเป็นลม
ถึงแม้พวกมันจะเข้าใจการกระทำของเรย์โนลด์ก็ตามที
เพราะโดยปกติแล้ว พวกมันก็มักจะเดินทางไปหาดาวเคราะห์ที่มีสิ่งมีชีวิตแบบนี้ แล้วพยายามครอบงำจนทำให้อีกฝ่ายกลายเป็นทาส…
อย่างไรก็ตามดาวเคราะห์ที่พวกมันไปยึด ปกติก็ไม่มีภูมิหลังยิ่งใหญ่อะไร
แต่ตอนนี้พวกมันตระหนักได้ชัดถนัดใจ