ดาวเคราะห์นามว่าโลก ที่เรย์โนลด์ไปพบเจอเข้าโดยบังเอิญ จริงอยู่ที่ด้อยอารยธรรม…ทว่ากลับมีผู้ฝึกตนอันทรงพลัง!!
กล่าวได้ว่า…
คราวนี้เรย์โนลด์เตะโดนตอเหล็กเข้าอย่างจัง!
“คุณชายผู้ยิ่งใหญ่ สิ่งที่เรย์โนลด์ทำเป็นการกระทำตามอำเภอใจของมัน…ไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องใดๆกับตระกูลปาร์คของพวกเราแม้แต่น้อย! ขอท่านได้โปรดอย่าลากตระกูลปาร์คของพวกเราเข้าไปเกี่ยวข้อง!!”
ไม่นานก็มีระดับสูงของตระกูลปาร์คกดปุ่มกระจายเสียงบนยานบิน แล้วรีบพูดออกมาอย่างร้อนใจ
“ใช่แล้วคุณชาย! พววกเราไม่รู้เลยว่าเรย์โนลด์มันไปทำอะไรแบบนั้น!”
“คุณชายผู้ยิ่งใหญ่ ท่านจะทำอะไรกับเรย์โนลด์ก็เชิญท่านจัดการได้ตามใจ…แต่พวกเราหวังให้ท่านปล่อยปละละเว้นตระกูลปาร์คของพวกเราไปสักครั้ง!!”
…
เรียกว่าระดับสูงทั้งหลายของตระกูลปาร์คไม่มีใครยึดถือศักดิ์ศรีอะไรทั้งนั้น เร่งกล่าวร้องขอความเมตตาออกมาจ้าละหวั่น!
“ผู้นำตระกูลปาร์ค แล้วเจ้าล่ะ…ว่าไง?”
ต้วนหลิงเทียนไม่ได้สนใจอะไรกับเสียงวิงวอนของระดับสูงตระกูลปาร์ค เพียงหันไปมองถามเรย์ลินด้วยรอยยิ้ม
“คุณชายผู้ยิ่งใหญ่…”
ด้านเรย์ลินตอนนี้ก็ได้กลับมายืนขึ้นอีกครั้งแล้ว แต่อย่างไรขามันก็ยังสั่นไม่หาย สองตามองต้วนหลิงเทียนด้วยความซับซ้อน ค่อยถอนหายใจตอบว่า “ถึงสิ่งที่เรย์โนลด์ทำ ถึงแม้จะเป็นเรื่องส่วนตัว แต่เจตนาของมันก็เป็นการทำเพื่อตระกูลปาร์คของพวกเรา…ทั้งหมดเพราะคิดทำประโยชน์ให้ตระกูลปาร์ค”
