“เขาไม่ใช่แค่บินได้คนเดียวเท่านั้น…แต่ยังทำให้พวกเราทั้ง 11 คนบินไปพร้อมกับเขาได้ด้วย!?”
…
เนื่องจากต้วนหลิงเทียนอยากให้ทุกคนเห็นเรื่องราวชัดๆ ก็เลยไม่ได้เหินร่างขึ้นไปด้วยความเร็วมากมายอะไร
จึงทำให้หลงเจิ้นกั๋วกับอีก 10 ขุนพล ได้เห็นเรื่องราวชัดเจนว่าตอนนี้ทุกคนกำลังลอยสูงขึ้นจากพื้นโลกมากขึ้นทุกขณะ!
ฐานทัพใหญ่โตเริ่มกลายเป็นจุดเล็กๆในสายตา แถมไม่นานก็เริ่มเห็นขุนเขาแม่น้ำในมณฑล…ทั้งหมดค่อยๆห่างไกลออกไป! ทุกสิ่งหดเล็กลงเรื่อยๆ!!
จนในที่สุด ในสายตาของทุกคนก็ปรากฏเป็นดาวเคราะห์สีน้ำเงินที่แลดูงดงาม…
ยิ่งไปกว่านั้นดาวเคราะห์สีน้ำเงินแสนงดงามเบื้องหน้าก็ค่อยๆห่างไกลออกไป และหดเล็กลงเรื่อยๆในสายตา…
สุดท้ายจนเมื่อทุกคนแลเห็นดาวเคราะห์สีน้ำเงินมีขนาดไม่ต่างอะไรจากลูกบาส ร่างทั้งหมดก็หยุดค้างกลางห้วงอวกาศ!
และทุกคนก็ตระหนักได้ ว่าตอนนี้ตัวเองได้ลอยล่องอยู่ในห้วงอวกาศ โดยมีพลังที่มองไม่เห็นหนึ่งกำลังปกป้องคุ้มครองเอาไว้
คนทั้ง 11 คนไม่เว้นหลงเจิ้นกั๋วตอนนี้ บังเกิดความหวาดกลัวไม่น้อย ไม่กล้าที่จะเคลื่อนไหวอะไรวุ่นวาย
และห่างไม่ไกลออกไป ต้วนหลิงเทียน ก็ลอยล่องอยู่ไม่ห่าง สองมือไพร่หลังสองตามองจ้องไปยังโลกที่ตอนนี้มีขนาดเท่าๆลูกบาสเก็ตบอลอย่างสงบ
“ทำเรื่องแบบนี้ได้…มันแทบจะเป็นพระเจ้าแล้วไม่ใช่รึไง?”
