“หากข้าจะบอกว่า หลิงเทียนที่นางพูดถึงก็คือข้าเอง เจ้าจะเชื่อรึเปล่า?”
ต้วนหลิงเทียนหันไปมองถังเซี่ยวเซี่ยวเล็กน้อยค่อยกล่าวถาม
“เจ้าน่ะหรือ?”
ถังเซี่ยวเซี่ยวถึงกับอึ้งไปเลยเมื่อได้ยินคำถามดังกล่าวของต้วนหลิงเทียน
ในใจนางยังคิดไปโดยไม่รู้ตัวว่าต้วนหลิงเทียนกำลังพูดล้อเล่น
ทว่าพอเห็นสีหน้าท่าทางแลดูจริงจังของต้วนหลิงเทียน และจากลักษณะนิสัยต้วนหลิงเทียนในช่วงที่ได้อยู่ร่วมกัน ทำให้นางพบว่า..
เรื่องที่ต้วนหลิงเทียนพูด ไม่น่าจะเป็นเรื่องล้อเล่น!
แต่ถ้าเป็นเรื่องจริงมันจะไม่เหลวไหลเกินไปหน่อยหรือ?
คนธรรมดาจากดาวเหยียนหวงไม่กี่สิบปีที่แล้ว ตอนนี้ได้กลายเป็นครึ่งก้าวเซียนอมตะ?
ยิ่งไปกว่านั้นยังเป็นครึ่งก้าวเซียนอมตะที่ร้ายกาจทัดเทียมเซียนอมตะเสเพล 9 ทัณฑ์!
ที่สำคัญยังไม่ใช่ครึ่งก้าวเซียนอมตะของระนาบเหยียนหวงแห่งนี้อีกด้วย แต่เป็นครึ่งก้าวเซียนอมตะจากระนาบเซียน
ในขณะที่ถังเซี่ยวเซี่ยวกำลังตะลึง ต้วนหลิงเทียนก็กลับไปสนใจฟังเรื่องราวบนเรือสำราญเบื้องล่างอีกครั้ง
“ใช่แล้ว ผีอาภัพ ที่ข้าพูดถึงก็คืออดีตราชันทหารรับจ้างหลิงเทียนคนนั้น…”
เห็นสาวน้อยทั้ง 3 มองมาด้วยความสงสัย ตู้เวยเมื่อพ่นควันออกมาอีกรอบ ก็ค่อยๆกล่าวออกมาอย่างไม่รีบไม่ร้อน “ตอนนั้น…ข้าเป็นนายหน้าของหลิงเทียน!”
และทันทีที่ตู้เวยพูดเรื่องนี้ออกมาสาวน้อยทั้ง 3 ก็อึ้งไปอีกรอบ
คนตรงหน้าพวกนางเป็นใคร พวกนางย่อมรู้ดี
