ระหว่างเดินทางด้วยความเร็วเต็มที่ ต้วนหลิงเทียนก็ยังคงสอดส่องทั้งใช้สำนึกเทวะตรวจสอบดาวเคราะห์ต่างๆ ในดาราจักรทางช้างเผือกด้วยความสนใจ
ดาวเคราะห์เหล่านี้บางดวงก็รกร้างว่างเปล่าไร้สิ่งมีชีวิต ดาวเคราะห์บางดวงก็มีสภาพแวดล้อมเลวร้ายไม่เหมาะกับสิ่งมีชีวิต กระทั่งดาวเคราะห์บางดวงก็มีแต่สัตว์ประหลาดรูปร่างแปลกประหลาด!
และดาวเคราะห์ที่มีมนุษย์อาศัยอยู่ ก็ล้วนแล้วแต่เป็นดาวเคราะห์ที่ถูกปกครองด้วยเทคโนโลยีทั้งสิ้น
แต่เป็นธรรมดาว่าระดับเทคโนโลยีและระดับอารยธรรมของดาวเคราะห์เหล่านี้ มันช่างล้าหลังกว่าดาราจักรคอสเตอร์มาก
อย่างไรก็ตามหากจะให้เทียบกับดาวโลกที่ต้วนหลิงเทียนเคยอยู่ พวกมันยังมีระดับอารยธรรมล้ำหน้าโลกอยู่นับพันปี!
“ไปอีกไม่ไกล สมควรพบเจอดาวเหยียนหวงในดาราจักรนี้แล้ว…”
ไม่นานนักถังเซี่ยวเซี่ยวที่จับจ้องมองแผนที่ดวงดาวอยู่ ก็เงยหน้าขึ้นมาชี้บอกต้วนหลิงเทียนอีกครั้ง
‘ระบบสุริยะ!’
เมื่อเห็นดาวฤกษ์ไกลตาที่ประหนึ่งลูกไฟขนาดมหึมา สองตาต้วนหลิงเทียนก็ลุกวาวขึ้น ลมหายใจยังเริ่มถี่รัวขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัว หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงไม่หยุด…
ห่างออกไปไกลตายามนี้ นอกจากลูกไฟมหึมาที่สุกสกาวเรืองรองนั่นแล้ว ยังมีดาวเคราะห์อีก 8 ดวงเหินลอยอยู่ในวงโคจรของมันดั่งดาวบริวาร มองไปก็ไม่ต่างใดจากดาวล้อมเดือน ข้ารับใช้ห้อมล้อมจักรพรรดิก็ว่า…
‘พุธ ศุกร์ อังคาร พฤหัส เสาร์ ยูเรนัส เนปจูน…’
