สายตาต้วนหลิงเทียนกวาดผ่านดาวบริวาร 7 ดวงของดวงอาทิตย์อย่างฉับไว สุดท้ายค่อยไปตกยังดาวเคราะห์ดวงสุดท้ายที่เหลืออยู่…
ดาวเคราะห์ดวงนั้นยังเป็นดาวเคราะห์ดวงเดียวที่มีกลิ่นอายของชีวิต ท่ามกลางดาวอันแสนคุ้นตาทั้ง 9 ดวงเบื้องหน้าต้วนหลิงเทียนรวมถึงดวงอาทิตย์ด้วย
ฟุ่บ!
ร่างต้วนหลิงเทียนกระพริบวาบ หอบหิ้วถังเซี่ยวเซี่ยวไปยังดาวเคราะห์ดวงเดียวที่มีกลิ่นอายชีวิตนั่นทันที
หลังมาถึงใกล้ๆดาวเคราะห์ที่ว่าแล้ว ต้วนหลิงเทียนก็หยุดลงชั่วคราว ขณะเดียวกันก็คลายพลังหอบหิ้วถังเซี่ยวเซี่ยวลง มองจ้องดาวเคราะห์เบื้องหน้าไม่วางตา และในแวตาไม่เพียงแต่จะฉายความตื่นเต้นยินดี ยังมากล้นไปด้วยความหวนรำลึก…
“ช่างเป็นดาวเคราะห์ที่สวยงามยิ่ง…”
ถังเซี่ยวเซี่ยวไม่ทันสังเกตเห็นสีหน้าแววตาที่เปลี่ยนไปของต้วนหลิงเทียนแม้แต่น้อย สายตาของนางก็ถูกดาวเคราะห์สีน้ำเงินเบื้องหน้าดึงดูดความสนใจไปหมดสิ้น
โลกนั้น พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นมหาสมุทร
“นี่น่ะเหรอ…ดาวเคราะห์ต้นกำเนิดของบรรพบุรุษนิกายถัง ดาวเหยียนหวง!”
“ข้าเคยได้ยินมาบ้าง ว่าดาวเคราะห์เหยียนหวงเป็นดาวเคราะห์ที่งดงาม…มาได้เห็นกับตาวันนี้นับว่าสมคำร่ำลือจริงๆ!”
ถังเซี่ยวเซี่ยวมองไปยังดาวเคราะห์สีน้ำเงินเบื้องหน้าพลางกล่าวพึมพำ…
“โลก…”
“ข้า ‘หลิงเทียน’ กลับมาแล้ว!!”
ในขณะที่ถังเซี่ยวเซี่ยวกำลังพึมพำกับตัวอยู่ เสียงตะโกนหนึ่งพลันดังขึ้นก้องหู!
