หลังจากนั้นห่ารังสีกระบี่ของต้วนหลิงเทียนค่อยหยุดลง
หลังจากที่รังสีกระบี่สลายตัวแล้ว นอกกจากกระบี่เซียนอมตทั้ง 2 เล่มที่ลอยกลับมาหาเขา ก็ยังมีมีดบิน 7 ชุ่นของถังหงอีกด้วย
“เซี่ยวเซี่ยว”
หลังเรียกหาถังเซี่ยวเซี่ยวให้อีกกฝ่ายหันมาสนใจ ต้วนหลิงเทียนก็โยนมีดบิน 7 ชุ่นดังกล่าวให้นางไปทันที ทีท่ายังทำราวกับโยนขยะไร้ราคา ไม่ได้มีความโลภใดๆในตัวมีดแม้แต่น้อย!
ต้องทราบด้วยว่า จังหวะนี้ต่อให้เขาจะยึดมีดไป ก็คงไม่มีใครกล้าพูดอะไร
“เอ่อ…”
หลังรับมีดบินมาถือไว้อย่างงงๆถังเซี่ยวเซี่ยวก็อึกอักเล็กน้อย เพราะอย่างไรนี่ก็เป็นดั่งสินสงครามของต้วนหลิงเทียน แต่อีกฝ่ายกลับไม่สนซะงั้น ยังโยนมาให้นางอีก!
“เอามันให้ประมุขนิกายถังหรือบรรพบุรุษของเจ้าเถอะ…และนี่กล่าวได้ว่าเป็นเพราะเจ้า มีดเล่มนั้นถึงหวนคืนนิกายถังได้ อีกทั้งตอนนี้ถังหงก็ตายไปแล้วนิกายก็ไม่อาจบังคับให้เจ้าแต่งงานกับนายน้อยวังคลื่นสวรรค์อะไรนั่นได้อีก! เมื่อบรรพบุรุษเจ้าก็ไม่คิดฝืนใจเจ้า ประมุขนิกายถังก็ไม่มีทางบีบบังคับเจ้าได้อีก”
ต้วนหลิงเทียนกล่าวแนะถังเซี่ยวเซี่ยว
ได้ยินคำของต้วนหลิงเทียนถังเซี่ยวเซี่ยวย่อมตระหนักได้ถึงเจตนาดี จึงยิ้มให้ต้วนหลิงเทียนด้วยสำนึกขอบคุณ จากนั้นก็โยนมีด 7 ชุ่นให้ประมุขนิกายถังทันที
ถังชงประมุขนิกายถังก็รีบมีดเล่มดังกล่าวมาด้วยสีหน้าท่าทีซับซ้อนนัก
