ระหว่างเดินทางมายังนิกายถัง ถังเซี่ยวเซี่ยวก็จงใจกล่าวถึงถังหงให้เขาฟังเป็นพิเศษ
เขาจึงรู้ว่าในนิกายถังนั้น ถังหง ก็มีฐานะเท่าเทียมกับอาวุโสสูงสุดอย่างถังจงยี่ และประมุขอย่างถังชง
เพราะมันก็เป็นเซียนอมตะเสเพล 8 ทัณฑ์เช่นกัน!
อย่างไรก็ตามแม้จะรู้แล้วว่าชายชราเบื้องหน้าคือถังหง ตัวตนขอบเขตเซียนอมตะเสเพล 8 ทัณฑ์ ทว่าต้วนหลิงเทียนยังคงนั่งจิบชาอย่างสบายอารมณ์ ทำราวกับเป็นผู้ตัดสินในพิธีชงชาที่กำลังให้คะแนนเรื่องรสชาติอย่างไรอย่างนั้น ไม่สนใจเรื่องราวรอบกายแม้แต่น้อย
“ท่านบรรพบุรุษผู้เฒ่าฆ่ามัน! ฆ่ามันแก้แค้นให้ข้าน้อยด้วย!!”
ไม่ทันไรก็มีอีกเสียงหนึ่งดังขึ้นตามติด น้ำเสียงยังเปี่ยมล้นไปด้วยความอาฆาตแค้นนัก!
ผู้มาใหม่ที่พึ่งกล่าวคำก็ไม่ใช่ใครอื่น เป็นถังเจิ้นเป่าที่ถูกต้วนหลิงเทียนหักแขนหักขาไปก่อนหน้านั่นเอง…
อย่างไรก็ตามตอนนี้แขนขาที่ถูกหักของถังเจิ้นเป่าได้รับการรักษาจนหายแล้ว มันปรากฏตัวขึ้นข้างกายถังหงอย่างเอาเรื่อง ชี้นิ้วมาทางต้วนหลิงเทียนพลางขบเคี้ยวฟันดังกรอดๆด้วยโทสะแค้น!
อาการทำราวกับทนรอสับร่างต้วนหลิงเทียนให้แหลกเป็นชิ้นๆไม่ไหว!
“ดูเหมือนว่าบทเรียนที่ข้าสอนสั่งเจ้าไปก่อนหน้าจะยังไม่พอ…”
“เซี่ยวเซี่ยวก่อนหน้านี้เป็นเพราะเห็นแก่หน้าเจ้า แต่ตอนนี้ขออภัยด้วย…”
แทบจะพร้อมกันกับที่ต้วนหลิงเทียนกล่าวจบคำ และก่อนที่ถังหงรวมถึงคนอื่นๆจะทันได้รู้สึกตัว
