ขณะกล่าววาจาประโยคดังกล่าวถึงช่วงท้าย สายตาของถังเซี่ยวเซี่ยวก็หันมาตกลงยังร่างต้วนหลิงเทียนที่นั่งอยู่บนโต๊ะพอดิบพอดี
และในขณะเดียวกันกับที่เสียงของถังเซี่ยวเซี่ยวดังจบคำ
สุรเสียงอันเปี่ยมล้นไปด้วยความรุนแรงพลันดังขึ้นราวกับฟ้าร้องในหู กึกก้องมาจากทุกทั่วสารทิศ!
“ท่านประมุข! ไฉนยังเสียเวลาต่อปากต่อคำกับยาโถวน้อยนั่นให้มากความ…เพียงฆ่าสารเลวน้อยนั่นเสีย!!”
พร้อมกับเสียงอันรุนแรงเกรี้ยวกราด พลันปรากฏร่างชายชราร่างสูงใหญ่แลดูกำยำร่างหนึ่ง ด้วยเส้นผมหนวดเคราที่ฟูฟ่องทั้งมีสีขาวโพลนของมัน ทำให้มันแลดูไม่ต่างอะไรจากราชสีห์ขนขาวแม้แต่น้อย!
และทันทีที่ชายชราคนนี้ปรากฏตัวขึ้น มันก็เอาแต่มองจ้องต้วนหลิงเทียนไม่วางตา!
ในสายตาของมันยังเผยเจตนาฆ่าฟันอันรุนแรง!
“เจ้าเป็นผู้ใดถึงได้หาญกล้าหักแขนหักขาของ ถังเจิ้นเป่า ลูกหลานของข้า จนทำให้มันต้องอับอายขายหน้าผู้คนเช่นนี้?!”
ครู่ต่อมาชายชราที่แลดูเหมือนสิงโตขาวนั่นก็ค่อยๆย่ำเท้าก้าวเดินมาทางโต๊ะต้วนหลิงเทียน ก่อนที่จะหยุดลงข้างโต๊ะมองถามต้วนหลิงเทียนด้วยสายตาน้ำเสียงดุดัน
‘ถังหง?’
ทันทีที่ชายชราเอ่ยปากถึงชื่อ ถังเจิ้นเป่า และกล่าวว่ามันเป็นลูกหลานเขาก็คาดเดาฐานะของชายชราคนนี้ได้ทันที
อาวุโสสูงสุดอีกคนของนิกายถัง ถังหง!
ถังเจิ้นเป่าที่เขาหักแขนหักขาไปนั่น เป็นลูกหลานของมัน!
