ถังชงยังคงมองจ้องต้วนหลิงเทียนไม่วางตา หากแต่ปากเอ่ยวาจาเสียงหนักถามไถ่ถังเซี่ยวเซี่ยว
วูบ
แทบจะทันทีที่ถังชงกล่าวถามสิ้นคำ สีหน้าท่าทีของถังจงยี่ที่อยู่ข้างๆก็เปลี่ยนไปทันใด เร่งหันไปมองถังเซี่ยวเซี่ยวด้วยใบหน้าประหลาดใจ สีหน้ายังคล้ายทาทับไปด้วยความเหลือเชื่อ
มันไม่อาจไม่ตกตะลึงกับวาจานี้ของถังชง!
“ใช่”
ถังเซี่ยวเซี่ยวย่อมไม่คิดว่าพอประมุขนิกายโผล่มาได้ไม่ทันไร ก็ยิงจี้คำถามดังกล่าวออกมาราวกับจะจับผิดนาง จึงได้แต่เม้มปากตอบกลับไป
ตอนนี้ท่าทีของนางทำราวไม่เหลือทางอื่น นอกจากเดินไปตามทางสายนี้ไปให้สุด
วูบ วูบ
และพอได้ยินคำสารถาพของถังเซี่ยวเซี่ยว อย่าว่าแต่สีหน้าของถังชงจะเปลี่ยนไป กระทั่งถังจงยี่เองหน้ายังอดเปลี่ยนสีไปไม่ได้!
“เซี่ยวเซี่ยว…เจ้าอย่าได้หลงลืมไปว่าเจ้าเป็นคนที่มีสัญญาตบแต่งแล้ว!”
ถังชงมองกล่าวกับถังเซี่ยวเซี่ยวด้วยเสียงขรึม สีหน้าจริงจังนัก “นอกจากนี้ข้าได้คุยกับจ้าววังคลื่นสวรรค์เรียบร้อย…หลังจากที่เจ้าออกมาจากแดนลับต่างสวรรค์เมื่อใดข้าจะจัดพิธีแต่งงานให้เจ้ากับนายน้อยวังคลื่นสวรรค์ หยางอวี้ถิง ทันที!”
“แล้วเจ้ายังกล้าพาเด็กบ้านนอกผู้นั้นกลับมา…นี่เจ้าคิดอันใดอยู่กัน?”
เสียงกล่าววาจาของประมุขนิกายถังยิ่งมายิ่งลดต่ำลงเรื่อยๆ
“ท่านประมุข”
ถังเซี่ยวเซี่ยวกล่าวตอบออกไปด้วยน้ำเสียงเฉยเมย “ข้าไม่อยากแต่งกับหยางอวี้ถิง…ใจข้าเป็นของผู้อื่นแล้ว!”
