‘ข้าอยากจะถามมันนัก…ว่าทำไมต้องหักหลังขายข้าแบบนั้น’
ต้วนหลิงเทียนเพราะถูกนายหน้าคนนั้นขาย สุดท้ายก็พลาดเดินเข้าสู่กับดักจนต้องจบชีวิตลง
ทั้งหมดเป็นเพราะในชาติที่แล้ว เขาเห็นนายหน้าคนนี้ไม่ต่างจากพี่ชาย และเป็นดั่งญาติคนเดียวบนโลกของเขา จึงไม่คิดไม่ฝันเลยว่าสุดท้ายจะต้องมาถูกอีกฝ่ายหักหลัง จนต้องตกตายไปอย่างไม่เข้าใจ…
‘ตอนนี้เวลาก็ได้ล่วงเลยไปหลายสิบปีแล้ว…หากมันยังอยู่ป่านนี้ก็คงอายุไม่น้อย’
‘หวังว่ามันจะยังไม่ตาย…’
หลังต้วนหลิงเทียนได้โอกาสมีชีวิตอีกครั้ง เวลามันก็ได้ล่วงเลยไปหลายสิบปีแล้ว
ดังนั้นหากนายหน้าคนนั้นยังอยู่ อีกฝ่ายก็สมควรมีอายุราวๆ 70-80 ปี
ถ้าไม่เกิดเหตุผิดพลาด ก็สมควรยังมีชีวิตอยู่!
‘ไม่ว่ามันจะยังอยู่หรือตาย…ข้าก็จะกลับไปยังโลกสักครั้ง’
‘ถึงจะแค่…กลับไปดูแค่ชั่วครู่ก็ตามที’
ต้วนหลิงเทียนลอบกล่าวในใจ
“นี่มัน…ป้ายคำสั่งม่วงทอง ของวังเซียนหยวน!?”
ในขณะที่ต้วนหลิงเทียนหยิบป้ายม่วงทองออกมาทดสอบ ด้านฉีจิงผู้พิทักษ์ขวาของสำนักเทียนซือพอได้เห็นป้ายดังกล่าวในมือต้วนหลิงเทียนก็หรี่ตามองชมอย่างตื่นๆ!
นั่นเพราะป้ายคำสั่งสีม่วงทองในมือต้วนหลิงเทียนมันไม่ใช่ป้ายธรรมดาๆ!
เท่าที่ฉีจงทราบ
