มันเลือกที่จะจู่โจมอัศจรรย์หมายให้ต้วนหลิงเทียนไม่ทันตั้งตัว!
และคราวนี้มันก็ไม่คิดออมรั้งยั้งมือแม้แต่น้อย!
เพราะมันรู้แล้วว่าความแข็งแกร่งของศัตรูไม่ได้ด้อยไปกว่ามัน
“ไม่เจียมตัว!”
เผชิญหน้ากับจางฉู่เหอที่พุ่งทะยานเข่นฆ่าสังหารเข้ามาฉับไว สองตาต้วนหลิงเทียนหดหยีเผยประกายเยียบเย็น มือหนึ่งยืนออกไปเบื้องหน้าราวกับสั่งการอะไรบางอย่าง
ทันใดนั้นเอง
ฟั่ฟ! ฟั่ฟ! ฟั่ฟ! ฟั่ฟ! ฟั่ฟ!
…
ค่ายกลกระบี่ที่กลับมาลอยล่องเหนือศีรษะต้วนหลิงเทียนตั้งแต่ตอนไหนไม่ทราบ ยามเมื่อมือของต้วนหลิงเทียนยื่นไปเบื้องหน้า พวกมันก็ดั่งจะมีดวงตางอกกเงยขึ้นมา ยิงพุ่งรังสีกระบี่สวนออกไปเป็นสาย…เรียงตัวราวสายธารโถมถันเข้าใส่จางฉู่เหอ!!
ตูม! ตูม! ตูม! ตูม! ตูม!
…
เมื่อต้องเผชิญกับรังสีกระบี่ทีซัดพุ่งมาจากค่ายกลกระบี่เหนือศีรษะต้วนหลิงเทียน อันทรงพลังทัดเทียมกับการลงมือเต็มกำลังของเซียนอมตะเสเพล 8 ทัณฑ์ จางฉู่เหอที่ชิงลงมือออกมาก่อน ก็เร่งออกกระบวนท่าดุร้ายด้วยพลังทั้งหมดที่มีอย่างไร้ซึ่งการออมรั้งใดๆ ปะทะหักหาญกับรังสีกระบี่ต้วนหลิงเทียนตรงๆ!
เปรียะ! เปรียะ! เปรียะ! เปรียะ! เปรียะ!
…
เสียงราวกับมีบางสิ่งฉีกขาดดังขึ้นถี่ยิบ!
เป็นเสียงความว่างเปล่ารอบกายจางฉู่เหอ!
