แทบจะพอดีกับที่จางฉู่เหอกล่าวจบคำ สีหน้าของผู้พิทักษ์ฝ่ายขวาสำนักเทียนซือ ฉีจง ก็แปรเปลี่ยนไปทันที มันยังหันไปมองจางยี่ด้วยสายตารุนแรง กล่าวถามออกมาเสียงหนักว่า…
“จางยี่ ที่ผู้พิทักษ์ฉู่เหอกล่าวใช่เป็นความจริงหรือไม่…เจ้าถึงขั้นร่วมมือกับคนนอกเข่นฆ่าสังหารศิษย์ร่วมสำนักเราเชียวหรือ?”
ถึงแม้จางยี่จะเป็นศิษย์ในสำนักที่มันเอ็นดูไม่น้อย
อย่างไรก็ตามจางอวิ๋นเฟยนั้น เป็นอันจริยะที่โดดเด่นของสำนักเทียนซือ จะเป็นรองก็แต่จางอวิ๋นเถิงพี่ชายฝาแฝดเท่านั้น นับว่ามีความสำคัญกับสำนักเทียนซือไม่น้อย!
เช่นนั้นหลังได้ยินเรื่องที่จางยี่ร่วมมือกับคนนอกเข่นฆ่าสังหารจางอวิ๋นเฟย ไหนเลยมันจะไม่มีโทสะได้!?
“ผู้พิทักษ์ฉี ข้า…”
ได้ยินคำถามด้วยน้ำเสียงจริงจังของฉีจง จางยี่แน่นอนว่าต้องคิดอธิบายเรื่องราวออกไปอย่างละเอียด แต่มันพึ่งจะเปิดปากพูดไปได้ไม่กี่คำ เสียงเยียบเย็นของจางฉู่เหอก็ดังขึ้นขัดคำเสียก่อน “จางยี่เจ้ายังคิดจะกล่าวแก้ตัวอันใดอีก! เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นข้าได้เห็นมันกับตาตัวเองผ่านม่านแสงสะท้อน เจ้าไม่เพียงไม่สำนึกแต่ยังมีหน้ามาแก้ตัวน้ำขุ่นๆอีกรึ!?”
“วันนี้ข้าจักฆ่าคนที่มันสังหารหลานชายของข้าก่อน แล้วค่อยหันไปคิดบัญชีกับเจ้า!!”
หลังพูดประโยคดังกล่าวจบคำ ร่างจางฉู่เหอก็ท่องทะยานออกไปทันที มองไปดั่งสายรุ้งเส้นยาวพาดผ่านความว่างเปล่า บึ่งตรงไปทางต้วนหลิงเทียนอย่างเกรี้ยวกราด!
