“เช่นนั้นข้าต้วนหลิงเทียนก็เพียงให้มันกินยาขมของตัวเองเท่านั้น!”
กล่าวถึงท้ายประโยคน้ำเสียงต้วนหลิงเทียนยังเยียบเย็นลงถึงขีดสุด
วันนั้นตี้เฉินมันคิดทำอะไรกับเขา ตัวเขาก็แค่ให้มันโดนเอง! และไม่คิดรู้สึกผิดหรือเสียใจใดๆทั้งสิ้น!!
อย่างไรก็ตามเนื่องจากเหตุการณ์ดังกล่าว ทำให้ตี้ฮ่วนมีโทสะและเอามาลงกับคน 7 ทวาราเที่ยงแท้ เรื่องนี้นับว่าล้ำเส้นเขา กระทั่งทำให้เขามีโมโหขึ้นมาจริงๆ…
“แล้วจะอย่างไร?”
ตี้ฮ่วนยังคแสยะยิ้มกล่าวเย้ยหยันออกมา ในแววตายังเผยอำมหิตออกชัด “วันนี้เป็นเจ้าต้วนหลิงเทียนไม่เพียงมาหาข้าถึงหน้าประตู ยังกล้าข่มขู่เผ่ามังกรของข้า…เช่นนั้นข้าไม่เพียแต่จะฆ่าเจ้าเพื่อปกป้องเกียรติของเผ่ามังกร ยังได้โอกาสล้างแค้นให้ลูกชายข้าด้วย!”
กล่าวจบคำ มวลพลังมหาศาลของตี้ฮ่วนก็ระเบิดปะทุออกมาทั่วร่าง ความว่างเปล่ารอบกายของมันเริ่มปริแตก บังเกิดเป็นรอยแยกอันน่ากลัว กระทั่งรอยแยกดังกล่าวดูแล้วคงใช้เวลาไม่น้อยกกว่าจะสมานตัว!
“ท่านผู้อาวุโสสูงสุดคิดลงมือแล้ว!”
“อาวุโสตี้ฮ่วนกำลังจะฆ่าไอ้เด็กนั่น!!”
“ทันทีที่อาวุโสสูงสุดลงมือ…ต้วนหลิงเทียนนั่นมันได้ตายแน่!”
…
เมื่อเห็นว่าสถานการณ์ในที่เกิดเหตุเจียนถึงจุดแตกหัก คนของเผ่ามังกรก็พากันหยุดหายใจรอชมเรื่องราวเบื้องหน้าอย่างใจจดจ่อ
และคนของเผ่ามังกรส่วนใหญ่พากันคิดไปว่าทันทีที่ตี้ฮ่วนลงมือ ก็ถึงเวลาที่ต้วนหลิงเทียนต้องตาย!
