มิใช่ว่าเจียงผิงอันอ่อนแอ แต่มหาจักรพรรดิแข็งแกร่งเกินไป
หมัดสุ่ม ๆ ของเจียงผิงอันระเบิดร่างบุคคลร่วมขอบเขตได้ แต่มหาจักรพรรดิเป็นตัวตนอีกระดับต่างออกไป
วิชาลับหมื่นพันล้วนมีที่มาจากเขา ที่ฝึกฝนกันถึงจุดยอดก็เป็นเส้นทางของเขาด้วย
ที่มาของวรยุทธ์ชั้นสูงทั้งหมดล้วนสืบย้อนได้ถึงมหาจักรพรรดิเส้นทางที่ผู้ฝึกตนใด ๆ ก้าวเดินก็ล้วนตามรอยมหาจักรพรรดิเช่นกัน
ในโลกหล้าสีขาวด า ร่างขาวด านั้นเหมือนเป็นเอกตะวันในโลกหล้า ท าให้ปวงชนดูเล็กจ้อยถนัดตา
อารมณ์ของเจียงผิงอันแกว่งไกวเปลี่ยนผัน ตกใจ พรั่นพรึง ไม่อยากเชื่อ สิ้นหวัง… จนสุดท้ายก็คือความสงบ
เจียงผิงอันใช้ปราณส่วนสุดท้ายโคจร ‘ทวีคูณอนันต์’ รักษาบาดแผลบนร่างกาย ก่อนจะเหินสุญตาอีกหน
ปราณไม่เหลือแล้ว เขาก็ยังเหลือร่างนี้ และยังมีวิญญาณศึก
หากร่างนี้ไม่ปราชัย วิญญาณศึกก็จะไม่ถูกท าลาย
เฉียนฮวั่นโหรวเบิกตามองเจียงผิงอันอย่างฉงนใจ เขาสู้ต่อไปเช่นนี้มีประโยชน์อะไร?
โกรธหรือ? น่าจะใช่ เจียงผิงอันผู้ไร้เทียมทานในขอบเขตเดียวกัน ณ โลกภายนอกต้องเกิดแผลใจเมื่อเผชิญมหาจักรพรรดิผู้เรืองฤทธิ์สุดขั้ว มิอาจตัดใจยอมแพ้เป็นแน่
ศึกนี้ด าเนินต่อ ครั้งนี้ไร้ซึ่งวรยุทธ์พร่างพราว ไม่มีวิชาลับสูงล ้ามีเพียงการโจมตีกายภาพอันสุดดึกด าบรรพ์
ไร้ซึ่งผลลัพธ์เกินคาด เจียงผิงอันถูกเตะลงจากเขาอีกครั้ง เขาลุกขึ้น เหินกลับสู่ยอดเขา และสู้ต่อไปไม่หยุดยั้ง
วิญญาณศึกสีด าบนร่างเขา
