‘ต่อให้เผ่ามังกรมันจะมีเซียนอมตะเสเพลที่บ่มเพาะร่างวิญญาณควบแน่นก็ไม่นับเป็นอะไร…เพียงข้าพาเค่อเอ๋อมาด้วย เซียนอมตะเสเพล 9 ทัณฑ์ที่บ่มเพาะร่างวิญญาณควบแน่นนั่นก็ไม่มีทางทำอะไรข้าได้’
‘ด่านพลังของเค่อเอ๋อตอนนี้สมควรทัดเทียมกับขอบเขต จินเซียน ในระนาบเทวโลก…ระดับจิตวิญญาณของนางย่อมเทียบได้กับขอบเขต จินเซียน เช่นกัน…’
‘ด้วยระดับจิตวิญญาณของเค่อเอ๋อ…ต่อให้เป็นอำนาจจิตของเซียนอมตะเสเพล 9 ทัณฑ์ที่บ่มเพาะร่างวิญญาณควบแน่น นางก็คงหยุดมันได้ง่ายดาย!’
เมื่อนึกถึงเค่อเอ๋อ ต้วนหลิงเทียนยิ่งรู้สึกมั่นใจมากขึ้น
อันที่จริงก่อนที่จะเข้าสู่แดนลับต่างสวรรค์ ต้วนหลิงเทียนไม่คิดไม่ฝันมาก่อนเลยว่าจะมีวันที่เขาคิดพึ่งเค่อเอ๋อในลักษณะนี้
อย่างไรก็ตาม ต้องกล่าวเลยว่าด้วยมีพลังของเค่อเอ๋ออยู่ จึงทำให้เขาบังเกิดความมั่นใจอย่างถึงที่สุด!
‘คราวนี้หากเผ่ามังกรมันไม่รู้ผิดชอบชั่วดีจริงๆ เช่นนั้นก็อย่าอยู่มันเลย…’
‘อย่างไรเสียด้วยพลังของข้ากับเค่อเอ๋อในตอนนี้ ภัยคุกคามจากเผ่าปีศาจของแดนเนรเทศก็ไม่นับเป็นอะไร’
คิดถึงจุดนี้ สองตาต้วนหลิงเทียนก็ฉายประกายแข็งกร้าวขึ้น เฝ้ารอคำตอบของเผ่ามังกรอย่างเงียบงัน
และหลังจากที่กล่าวจบ ต้วนหลิงเทียนก็เพียงลอยร่างเหนือเมฆอย่างปลอดโปร่ง
ส่วนด้านเผ่ามังกรเบื้องล่าง ตอนนี้เรียกว่าวุ่นวายกันยกใหญ่
