“ย่ำเหยียบเผ่ามังกร…กลับมีคนหาญกล้าอวดอ้างว่าจะย่ำเหยียบเผ่ามังกรของพวกเราจริงๆ!”
“ตลอดประวัติศาสตร์ที่ผ่านมาของเผ่ามังกรเรา ไม่เคยปรากฏผู้ใดลั่นวาจาอหังการเช่นนี้มาก่อน! ต้วนหลิงเทียนผูนำ 7 ทวาราเที่ยงแท้ยุคนี้นับว่าได้เขียนประวัติศาสตร์หน้าใหม่ให้พวกเราแล้วจริงๆ!”
“หึ! ไม่กี่ปีที่ผ่านมาตั้งแต่เผ่าปีศาจบุกขึ้นมาภูมิภาคเบื้องบน ข้าไม่เห็นจะเคยได้ยินข่าวต้วนหลิงเทียนคนนี้เลย…หลังเงียบหายไปไม่กี่ปี ไม่เพียงแต่จะปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง กระทั่งยังมาปรากฏตัวในเผ่ามังกรของพวกเราแถมยังมากล่าวข่มขู่พวกเราอีก!มันคิดหรือว่ามันจะมีปัญญาทำอะไรเผ่ามังกรของพวกเราได้จริงๆ?!”
“ตอนนี้เหล่าผู้อาวุโสของเผามังกรทั้งผู้อาวุโสระดับสูงสุดสมควรได้ยินวาจาของมันแล้วใช่หรือไม่?”
“เฮอะ! รอให้ผู้อาวุโสไม่ก็อาวุโสสูงสุดของพวกเราลงมือก่อนเถอะ…ถึงตอนนั้นต้วนหลิงเทียนไม่มีทางรอดพ้นความตายแน่!”
…
วาจาทำนองเดียวกันเริ่มดังขึ้นทั่วเผ่ามังกร
เหล่าคนของเผ่ามังกรไม่มีใครคิดว่าต้วนหลิงเทียนจะมีปัญญาทำลายเผ่ามังกรได้อย่างที่พูดไว้สักคน พวกมันคิดว่าการมาของต้วนหลิงเทียนครั้งนี้เป็นการรนหาที่ตายโดยแท้!
ณ สถานที่แห่งหนึ่งในเผ่ามังกร
“ข้าพลั้งมือฆ่ากู่ลี่ไป…แต่จะอย่างไรนั่นเป็นเพราะคำสั่งที่ได้รับจากอาวุโสตี้ฮ่วน ฟังที่ต้วนหลิงเทียนมันกล่าว มันคิดให้ข้ามอบตัว ทั้งให้อาวุโสตี้ฮ่วนมอบตัวด้วย?”
