ด้านเค่อเอ๋อ พอเห็นสายตาเฟิ่งเทียนหวู่ ก่านหรูเยี่ยน และมู่อีอีที่มองมา ก็ยิ่งรู้สึกอายไปกันใหญ่ ใบหน้าของนางรู้สึกร้อนจนไม่รู้จะร้อนอย่างไร จึงได้แต่วูบร่างไปหาหานเฉวี่ยไน่ทันที ก่อนที่จะจับมืออีกฝ่ายไวว้ด้วยความเอ็นดู
ต้วนหลิงเทียนเห็นหานเฉวี่ยไน่ไม่ต่างอะไรจากน้องสาวแท้ๆ นางที่รักต้วนหลิงเทียนก็ย่อมเห็นหานเฉวี่ยไน่ไม่ต่างจากน้องสาวแท้ๆไปด้วย
แน่นอนว่าที่นางมาหาหานเฉวี่ยไน่ เป็นแค่การกระทำแก้เขินของตัวเองเท่านั้น
ถึงนางจะไม่ได้คิดสนใจสายตาคนอื่นที่มองมาอยู่แล้ว
ทว่าเหล่าคนรู้จักมองจ้องแบบนั้น ยังทำให้นางอดไม่ได้ที่จะรู้สึกอาย
“เอาล่ะ พวกเราไปจากที่นี่กันก่อนเถอะ”
ต้วนหลิงเทียนที่รู้สึกหน้าม้านเพราะสายตาผู้คนอยู่บ้าง เมื่อเห็นเค่อเอ๋อไปอยู่กับหานเฉวี่ยไน่แล้ว ก็กวาดตามองรอบๆ พลางกล่าวทักคนของตัวทันที
หลังจากนั้นต้วนหลิงเทียนกับพวกก็เดินทางออกไป จนหายลับไปจากสายตาของทุกคน
เมื่อเห็นดังนั้น ด้านคนของนิกายคุนหม่างกับด่าน 9เซียนก็อดไม่ได้ที่จะระบายลมหายใจออกมาด้วยคววามโล่งอก
เดิมทีพวกมันก็กังวลใจกันไม่น้อย ด้วยกลัวว่าต้วนหลิงเทียนจะเอาเรื่องพวกมันเพราะการกระทำของบรรพบุรุษ และฆ่าล้างพวกมันเพื่อระบายโทสะ…
แต่ตอนนี้ดูเหมือนพวกมันจะคิดมากกันไปเอง
ต้วนหลิงเทียนไม่ได้เห็นพวกมันอยู่ในสายตาด้วยซ้ำ…
