เมื่อพวกมันทำแบบนี้ก็เท่ากับตัดหนทางรอดของทุกคนไปทันที!
เรียกว่าสีหน้าต้วนหลิงเทียนมืดลงปานจะคั้นได้เป็นน้ำหมึก
“อันใดต้วนหลิงเทียน? ข้าเพียงคิดสั่งคนให้ลงมือล้อมไว้เพียงเพราะไม่อยากให้เจ้าหลบหนีเท่านั้น…นี่เจ้าคงมิใช่กำลังคิดจะลากถ่วงพวกเราเพื่อสร้างทางรอดให้สหายของเจ้าอยู่หรอกนะ?”
เห็นสีหน้ามืดลงของต้วนหลิงเทียน บรรพบุรุษชิงเย่พลันถามออกมาด้วยรอยยิ้ม
และฟังจากคำพูดของมันก็เผยให้รู้ ว่าเรื่องสั่งให้เซียนอมตะเสเพล 7 ทัณฑ์และ 8 ทัณฑ์ของ 2 ขุมพลังแยกย้ายกันไปปิดล้อมพื้นที่ ไม่พ้นเป็นความคิดของมัน
“บรรพบุรุษชิงเย่…เชื่อหรือไม่ว่าก่อนข้าจะสู้กับเจ้า ข้าสามารถฆ่าคนในขุมพลังของเจ้าได้หมด?”
ต้วนหลิงเทียนกล่าวออกเสียงเย็น แววตายังทอประกายแหลมคมเรืองขึ้นมาวูบหนึ่ง
“ข้าย่อมเชื่อว่าเจ้าทำได้…”
ได้ยินคำของต้วนหลิงเทียน บรรพบุรุษชิงเย่ไม่ได้มีโมโหอะไร เพียงกล่าวออกด้วยน้ำเสียงสงบ “แต่…หากเจ้ากล้าลงมือเข่นฆ่าคนของข้า พี่หมิงที่อยู่ข้างๆข้าก็ยินดีที่จะลงมือฆ่าคนของเจ้าให้หมดก่อนจะมาช่วยข้าจัดการกับเจ้าเหมือนกัน!”
ซัว!
กล่าวจบคำ จิตสังหารอำมหิตก็เริ่มแผ่ซ่านออกมาจากร่างบรรพบุรุษชิงเย่อย่างน่ากลัว
วูบ!
