และฟังจากคำของบรรพบุรุษชิงเย่ก็เผยให้ทุกคนได้รู้เรื่องหนึ่ง…
กระทั่งตัวมันเองแท้ๆก็ยังไม่มั่นใจว่าจะเอาชนะต้วนหลิงเทียนได้ นับประสาอะไรกับการเข่นฆ่าต้วนหลิงเทียน
‘หืม?’
ได้ยินวาจาดังกล่าวของบรรพบุรุษชิงเย่ คิ้วต้วนหลิงเทียนอดยู่ย่นเป็นปมไม่ได้ เพราะเขาเองก็คิดไม่ถึง…
ตอนแรกเขาคิดว่า…
เหตุผลที่บรรพบุรุษชิงเย่กล่าววาจาออกมาอย่างมั่นใจ ล้วนเป็นเพราะเชื่อมั่นในพลังฝีมือของตัวเองอย่างหน้ามืดตามัว
แต่ตอนนี้ดูท่าจะไม่ได้เป็นแบบนั้นเสียแล้ว!
บรรพบุรุษชิงเย่ผู้นี้กลับรู้พลังฝีมือตัวเองดีว่ามีแค่ไหน!!
“นี่มันอะไรกัน บรรพบุรุษชิงเย่กลับยอมรับว่าอย่างดีก็ทำได้แค่ทัดเทียมกับต้วนหลิงเทียน? แล้วไฉนมันถึงกล่าวทำนองว่าวันนี้ต้วนหลิงเทียนกับพวกต้องตายแล้วทิ้งยอดสมบัติสวรรค์เอาไว้?”
หลายคนอดสับสนไปไม่ได้ และบังเกิดความอยากรู้นักว่าที่แท้มันเรื่องอะไรกันแน่
“หรือว่า…มันยังมีผู้ช่วย!?”
ทันใดนั้นเอง ไม่ทราบเป็นใครโพล่งกล่าวขึ้นมา
“ผู้ช่วย?!”
และในขณะที่ต้วนหลิงเทียนรวมถึงคนอื่นๆกำลังตกใจกับข้อสันนิษฐานดังกล่าว พลันบังเกิดเสียงของสายลมอันรุนแรงหนึ่งดังขึ้นเข้าหู
ฟุ่บ!
จากนั้นไม่นานทุกคนก็เห็นร่างหนึ่งเหินดิ่งลงมาจากฟากฟ้า ดึงดูดความสนใจของต้วนหลิงเทียนกับทุกคนไปทันที!
