ทั้งสองสนทนากันอยู่อีกพักใหญ่ ก่อนที่ซูหลี่จะกล่าวลาต้วนหลิงเทียน “ต้วนหลิงเทียนหากไม่มีอะไรผิดพลาดตลอดร้อยปีหลังจากนี้ข้าคงอยู่ที่วังเซียนหยวน…”
“หากพวกเราคิดเจอกันก็คงต้องลำบากเจ้าไปหาข้าแล้วล่ะ…ไม่งั้นกว่าเราจะได้เจอกันอีกทีก็เห็นต้องเป็นที่ระนาบเทวโลกเท่านั้น…”
ขณะกล่าวถึงประโยคนี้ ใบหน้าซูหลี่ก็เผยให้เห็นถึงรอยยิ้มอันเปี่ยมล้นไปด้วยความมั่นใจ
ระนาบเทวโลก หรือแดนสวรรค์นั้นมีทั้งสิ้น 81 แดน
แดนสวรรค์แต่ละแดนล้วนกว้างใหญ่ไพศาล การหาใครสักคนในระนาบเทวโลกทั้งมวลย่อมไม่ต่างอะไรจากควาญหาเข็มในกองฟาง
ดังนั้นซูหลี่ไหนเลยจะไม่รู้ว่าการจะได้เจอกันกับต้วนหลิงเทียนอีกครั้งบนนั้นหมายความว่าอะไร?
นั่นหมายความว่าหากจะได้พบเจอกันอีกครั้ง ก็จนกว่าที่ทั้งคู่จะมีใครคนหนึ่งหรือทั้งสองคนมีนามกระเดื่องเลื่องลือไปทั้งระนาบเทวโลกทั้งมวลถึงจะหากันจนเจอ!
แต่ไม่ต้องสงสัยเลยว่าการที่จะมีนามกระเดื่องเลื่องลือในระนาบเทวโลกได้ มันเป็นเรื่องที่ยากเย็นขนาดไหน!
ในระนาบเทวโลกไม่พ้นมีชนชั้นอัจฉริยะมากมายดั่งหมู่เมฆ คิดจะโดดเด่นขึ้นมาเหนือใครไหนเลยจะทำได้ง่ายดาย
“ไม่ต้องห่วง ข้าไปแน่”
ต้วนหลิงเทียนแย้มยิ้มกล่าวว่า “เวลาที่ข้าเหลืออยู่ในระนาบโลกียะคงมีอีกไม่มากแล้ว…แต่ไม่ต้องห่วงก่อนที่ข้าจะขึ้นไปยังระนาบเทวโลก พวกเราต้องได้เจอกันอีกแน่”
“แบบนั้นก็ดี…ข้าจะตั้งหน้าตั้งตารอเจ้ามาเยือน”
ซูหลี่พยักหน้า
