“ในเมื่อท่านพี่กล่าวมาถึงขนาดนี้ เช่นนั้นข้าเคารพมิสู้เชื่อฟัง…”
ต้วนหลิงเทียนก็ไม่คิดจะถือสาเรื่องพวกนี้แต่แรก เขาย่อมไม่คิดปฏิเสธขัดคออะไรอีกฝ่ายให้วุ่นวาย
ยิ่งไปกว่านั้นการได้รู้จักเซียนอมตะเสเพล 9 ทัณฑ์ สำหรับเขาก็ไม่ใช่เรื่องไม่ดีอะไร
“ฮ่าๆๆๆ ดี ดี!!”
ได้ยินต้วนหลิงเทียนตอบรับ เซียนหยวนจื่ออดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาอย่างเริงร่า
หลังจากหัวเราะไปสักพัก มันก็หยุดลงค่อยกล่าวต่อว่า “น้องหลิงเทียนเจ้ากับอาวุโสซูหลี่ไม่ได้เจอกันนานปีแล้ว พวกเจ้าคงคิดสนทนารำลึกความหลังกันเป็นธรรมดา เราผู้พี่ย่อมไม่คิดอยู่รบกวน”
“อีกทั้งคงราวๆ 3 ปีก่อนที่แดนลับต่างสวรรค์จะปิดตัวลงข้าก็คิดออกไป…หากน้องหลิงเทียนเจ้าคิดอยากไปเที่ยวระนาบเยียนหวงก่อนแดนลับต่างสวรรค์ปิดตัว เราผู้พี่ย่อมยินดีต้อนรับเป็นพิเศษ”
“เจ้ารับป้ายนี้ไปเถอะ…หลังจากนี้ราวๆ 3 ปีหากน้องหลิงเทียนสนใจไปเที่ยวชมระนาบเหยียนหวง เจ้าสามารถนำป้ายดังกล่าวไปหาข้าที่วังเซียนหยวนได้ทุกเมื่อ”
“แม้วังเซียนหยวนเราจะซ่อนตัวอยู่ในที่เร้นลับ แต่ตราบใดที่น้องหลิงเทียนไปถึงระนาบเหยียนหวงแล้ว ขอเพียงถ่ายพลังลงป้ายสักเล็กน้อย มันสามารถนำพาน้องหลิงเทียนไปยังวังเซียนหยวนได้ไม่ยาก”
ขณะกล่าว เซียนหยวนจื่อก็หยิบป้ายสีม่วงทองออกมายื่นส่งให้ต้วนหลิงเทียน
“ระนาบเหยียนหวง?”
